Leiderschap & Management

Geachte heer Rutte, heer Verhagen en heer Wilders,

Bij deze willen wij u kenbaar maken dat we wel verontwaardigd zijn over een aantal zaken en met name de manier waarop een en ander gaat, maar tevens dat onze boosheid is omgeslagen in verdriet. We erkennen onze kwetsbaarheid en wij bieden u hierbij onze tranen aan. De tranen van zo’n zeventien miljoen Nederlanders. Vanaf vandaag kunt u zich het IJsselmeer voorstellen als het Tranenmeer. Het IJsselmeer was eens het symbool van het vernuft, de kennis en kunde en de doenersmentaliteit van het Nederlandse volk, dat met alle respect voor de natuur en bewust van onze afhankelijkheid daarvan, het water bedwong. Een volk dat trots op zichzelf kon zijn. Een natie die zich kenmerkte door diversiteit in rassen, culturen en levensbeschouwingen, door creativiteit, inventiviteit en dat een inspirerend en stimulerend voorbeeld was voor Europa en de rest van de wereld.

Geachte heren onderhandelaars, met al het goede dat u voor ons doet – want wij willen het kind niet met het badwater weggooien en wij hebben weldegelijk ook oog voor uw goede intenties en het goede dat u tot stand wilt brengen – bieden wij u nu onze tranen aan. U zult begrijpen dat de lijst van onderwerpen die de verontwaardiging en het verdriet betreft van ca. zeventien miljoen Nederlanders te lang en te gevarieerd zou zijn, maar namens hen geef ik u een grootste gemene deler:

Kenmerkend van een dergelijke opsomming is dat noodgedwongen de nuancering ontbreekt. Maar tranen zijn tranen en een tranenmeer is een tranenmeer. Na vandaag zult u dat Tranenmeer nooit meer kunnen vergeten. Wij bieden u deze brief aan in de hoop dat u de inhoud daarvan alsnog meeneemt in uw onderhandelingen en in de Kamerdebatten daarover.

01.  Wij bieden u onze tranen aan vanwege uw respectloze natuurbeleid, waarbij u deze en toekomstige generaties opzadelt met de consequenties van uw onevenwichtige beleid

02.  Wij bieden u onze tranen aan vanwege het persisteren in het rijker maken van de rijken en het armer doen worden van de armen en vanwege de voedselbanken in een van de rijkste landen ter wereld

03.  Wij bieden u onze tranen aan omdat u de economische belangen van een kleine groep mensen op de korte termijn behartigt en daarbij de weldenkende burgers, ondernemers en bestuurders, die oog hebben voor het lange termijn belang, negeert

04.  Wij bieden u onze tranen aan omdat wij een volk willen zijn dat open staat voor andere culturen en levensbeschouwingen en niet wil handelen vanuit angst, domheid en onverdraagzaamheid

05.  Wij bieden u onze tranen aan vanwege de kinderen en volwassenen die we jaren geleden hebben toegelaten in ons land en waarvan u de mensenrechten door bureaucratisch wanbeleid jarenlang heeft geschonden en schendt

06.  Wij bieden u tenslotte onze tranen aan omdat wij kansen, mogelijkheden en perspectieven zien in een multiculturele samenleving, waarin wij ons veilig voelen op basis van vertrouwen, liefde en waarheid

Begrijpt u ons goed. Wij leggen de schuld niet alleen bij u neer. Wij richten ons tot u, omdat u ons vertegenwoordigt en u als politicus in onze dienst staat en een grote verantwoordelijkheid op uw schouders heeft geladen. Daar hebben we ook waardering en respect voor. Wij erkennen ook onze eigen schuld. Wij hebben zelf deze samenleving gemaakt en in stand gehouden. We zijn allemaal medeverantwoordelijk. Maar we willen het anders. We leggen ons harnas af en laten onze kwetsbaarheid zien.

Maar we willen onze tranen ook vergezeld laten gaan met een welgemeende waarschuwing: Denkt u niet dat wij door onze kwetsbaarheid zielig zijn en dat ons Tranenmeer een teken is van onze machteloosheid en dat u deze open brief en oproep kunt negeren. Maakt u niet de fout dat u denkt dat u de macht heeft. Dat lijkt maar zo. Wij, burgers van Nederland, zijn ons er namelijk heel goed van bewust dat wij onze tranen niet voor niets verzameld hebben. Wij zetten die om in energie. Een tomeloze energie die ons volk al eeuwenlang kenmerkt. Wij zullen onze menselijke energie mobiliseren en datgene dat u te gronde richt weer opbouwen. Wij roepen u op om uw gezonde verstand, uw liefde, uw idealen, uw professionaliteit, uw Zijn te laten prevaleren boven uw oneigenlijke machtswil en uw schijn. En te luisteren naar onze stem. Anders zult u die verliezen.

Laten we alsnog de handen ineen slaan. Luistert u naar wat anderen van uw beleid vinden. Luistert u eens naar het volk. Ga eens bij u Zelf te rade hoe u herinnerd wilt worden. Laten we samen de nuancering opzoeken en voor Vertrouwen, Liefde, Schoonheid, Waarheid en Zuiverheid gaan. Samen kunnen we van een Tranenmeer weer een nieuw duurzaam “Deltawerk” maken. Gebouwd door wereldburgers, die weer over hun grenzen heen kijken en gaan voor welvaart en welzijn voor eenieder en denken aan de toekomst van deze en toekomstige generaties. Door co-creatie, tot stand gekomen door multidisciplinaire samenwerking, verkrijgen we het benodigde optimale draagvlak voor een samenleving waarin we de mensenrechten en millenniumdoelen eerbiedigen en realiseren. Ten voordele van ons allen en onze (klein)kinderen.

Jhr. Bert-Jan Peter van der Mieden.

P.S. Ik onderteken bewust op deze wijze. Om u te herinneren aan het Noblesse Oblige. Wij zijn allemaal van innerlijke adel en die adeldom verplicht. Teken straks een akkoord in de Ridderzaal! Laten we allemaal ridders zijn die gaan voor een duurzame, humane samenleving. Niet in een sprookje of een verhaal, maar in deze werkelijkheid.

Vanavond, op 20 April, ben ik te zien in Nieuwsuur om 22.00 uur, op Ned. 2, naar aanleiding van deze open brief !

Read more

Kijk eens naar uw ene hand en beschouw die als de representant van u Zelf, degene die u in wezen bent en wilt Zijn. Kijk dan eens naar uw andere hand en beschouw die als de representant van de problemen die u heeft; in uzelf en met een ander. Plaats daarna uw beide handen tegenover elkaar, met de vingertoppen tegen elkaar aan. Leg vervolgens de beide middelvingers naast elkaar, zodat ze een brug vormen. Dit is de brug die uw Zijn met uw schijnpersoonlijkheid verbindt. Als u problemen heeft doe dan deze oefening voor uzelf en kijk eens vanuit uw wezenlijke persoonlijke eigenschappen  naar uw schijnpersoonlijkheid. Wilt u werken aan uw persoonlijke ontwikkeling en ontplooiing en een keer een professioneel gesprek daarover voeren dan ben ik graag uw “bruggenbouwer”.

Breng nu uw armen voor uw lichaam in een bokshouding en neem iemand in gedachten waarmee u in conflict bent. Ga daarna in gedachten naast die ander staan en sla uw armen om diens schouders. Als u wilt werken aan herstel of verstevigen van uw relaties – en inzichten en handvatten daarvoor wilt ontvangen van een professional – weet mij dan te vinden.

Zelfvertrouwen en vertrouwen is te herstellen en te vergroten en we kunnen effectief met verbroken relaties omgaan, of relaties verstevigen en verdiepen. Laten we bruggen bouwen naar bewust geluk. Ik help u en anderen daar graag bij. Zowel in privé- als in werksituaties. Neem gerust contact met mij op.

Bert-Jan van der Mieden.

Telefoon: 055 5 22 39 26 / mobiel: 0653 31 31 47.

Read more

In deze serie van vijf artikelen wil ik een aanzet geven tot een handleiding voor het realiseren van duurzaamheid in organisaties. In het eerste artikel schetste ik de situatie waarin wij ons nu bevinden. In het tweede een aantal uitgangspunten en de richting naar een gemeenschappelijke visie. In het derde gaf ik aan wat het genoemde Ennisme inhoudt. In het vierde artikel schetste ik de perspectieven die ontwikkelingssamenwerking organisaties kan bieden. In dit vijfde artikel schets ik de noodzaak en voordelen van multidisciplinaire samenwerking. Ook nu plaats ik daarbij een en ander weer in een zeer breed perspectief en zult u zich wellicht weer afvragen wat je daar als organisatie mee kunt. Diverse zaken uit dit artikel zijn rechtstreeks vertaalbaar naar de eigen organisatie. Omdat te vergemakkelijken stel ik een aantal vragen aan het eind van elk artikel, die u kunt beantwoorden. Continue reading Handleiding duurzaamheid voor organisaties, deel 5: Multidisciplinair samenwerken.

Read more

In deze serie van vijf artikelen wil ik een aanzet geven tot een handleiding voor het realiseren van duurzaamheid in organisaties. In het eerste artikel schetste ik de situatie waarin wij ons nu bevinden. In het tweede een aantal uitgangspunten en de richting naar een gemeenschappelijke visie. In het derde artikel gaf ik aan wat het genoemde Ennisme inhoudt. In dit vierde artikel schets ik de perspectieven die ontwikkelingssamenwerking organisaties kan bieden. Ook nu plaats ik daarbij een en ander weer in een zeer breed perspectief en zult u zich wellicht weer afvragen wat je daar als organisatie mee kunt. Diverse zaken uit dit artikel zijn rechtstreeks vertaalbaar naar de eigen organisatie. Omdat te vergemakkelijken stel ik een aantal vragen aan het eind van elk artikel, die u kunt beantwoorden.

Wederzijdse ontwikkelingshulp en ontplooiing

In hun individuele bewustwordingsproces herkennen mensen vaak een spiraalachtige werking.”Het kwartje valt steeds dieper”. Er is sprake van een cyclisch proces. Het bewustzijn verdiept en verbreedt zich. We maken als mens ontwikkelings- en ontplooiingsfasen mee. In collectieve zin zien we dit ook bij organisaties en culturen en volkeren. Het Ennisme gaat er van uit dat we allemaal, door het unieke van de diverse processen, in elke fase telkens opnieuw en voortdurend van elkaar kunnen leren. Dit impliceert een totaal nieuwe visie op ontwikkelingssamenwerking. In het rijke, moderne en zeer sterk technologisch ontwikkelde Westen kunnen wij heel veel leren van bijvoorbeeld een primitieve samenleving, die in andere opzichten verder en/of oorspronkelijker kan zijn dan wij. Het is volstrekt nieuw er vanuit te gaan dat wij elkaar gaan ontwikkelen en ontplooien op basis van gelijkwaardigheid en wederzijds respect. Het delen van inzichten, kennis, ervaringen, waarden, normen en visie is absolute voorwaarde om tot gemeenschappelijke, duurzame oplossingen te komen. Vandaar mijn initiatief om te komen tot globaliseringcentra.

Naar een andere maatschappij

Iedere (wereld)burger heeft recht op goede huisvesting, gezondheidszorg en gebruik van gas, licht, water en elektriciteit e.d. In de afgelopen decennia heeft de overheid gekozen voor privatisering en marktwerking. Die is te ver doorgeschoten, waardoor er door bepaalde commerciële partijen geprofiteerd wordt van die voorzieningen ten koste van burgers. De macht van de markt en van een aantal multinationals is buitenproportioneel en verwerpelijk. Door angst en wantrouwen is de bureaucratie, regelgeving en controle volkomen doorgeslagen. Herstel van evenwicht in centralisatie en decentralisatie en van overheidsaansturing met respect voor het individu, is noodzakelijk. Alsmede evenwicht in en samengaan van uniformiteit en diversiteit en van persoonlijke en collectieve doelstellingen. Het is de hoogste tijd om afscheid te nemen van de kwalijke aspecten van het postmodernisme en te komen tot een maatschappij, gebaseerd op het Ennisme, die leidt tot welzijn en welvaart voor eenieder. Van buiten de weg naar binnen en dan van binnenuit de weg naar buiten. Leidend tot een bewuste eenheid in verscheidenheid, met wederzijds respect voor individuele en collectieve waarden, normen, voelen, denken en beleven. De communicatiemogelijkheden zijn enorm toegenomen. Dat biedt enerzijds nieuwe perspectieven en mogelijkheden. De complexiteit van de samenleving maakt het verkrijgen van een juist beeld van de werkelijkheid, het effectief communiceren daarover en het komen tot optimale besluitvorming echter ook moeilijker. Het belang van echt luisteren naar elkaar en naar onze omgeving wordt dus steeds belangrijker.

Het postmodernisme, met o.a. terrorisme en de economische en ecologische crisis als uitwassen daarvan, gaat aan zichzelf ten onder. De wereld wordt onbestuurbaar en men wordt individueel en collectief te kwetsbaar. Het is geen utopie maar een uitdaging om culturen in een wederzijdse win-win-situatie met elkaar te verbinden. In plaats van dat cultuurverschillen leiden tot ecologische, economische en levensbeschouwelijke conflicten en oorlogen. Het Ennisme en een multidisciplinaire aanpak bevorderen en stimuleren de noodzakelijke  individuele en collectieve gedragsverandering.

Milieubeleid dient niet alleen vanuit een technologische invalshoek te worden bepaald, maar ook vanuit een sociale, relationele en spirituele benadering. We moeten de milieuproblemen niet verplaatsen en niet meer kiezen voor schijnoplossingen en symptoombestrijding, maar ze daadwerkelijk oplossen. Herstel van evenwicht leidt tot herstel en behoud van het milieu en een leefbare samenleving, ook voor volgende generaties. De wereldbevolking zal doorgroeien naar 9 tot 12 miljard bewoners. Emancipatie, verbetering en versterking van de positie van de vrouw is absolute voorwaarde om de Millenniumdoelen te realiseren. Een andere visie op de werkelijkheid en op relaties kan de bevolkingsgroei doen afnemen. Een menswaardig en verantwoord bevolkingsbeleid helpt arme landen tot economische bloei te komen. Gezondheid, onderwijs en realisatie van alle mensenrechten en millenniumdoelen zijn de belangrijkste bouwstenen van het fundament waarop we tot een betere en duurzame wereld kunnen komen. Voorzien in de basisbehoeften van de mens biedt ruimte tot zelfontplooiing en creativiteit. Realisatie van mensenrechten en millenniumdoelen is dus een voorwaarde voor optimale zelfkennis. En zelfkennis is voorwaarde tot realisatie van waarachtige globalisering. Het is de plicht van hen en van ons die in voldoende welvaart leven, om tot optimale zelfkennis en mensenkennis te komen.

Vragen die u, in aansluiting op de vragen in de eerste drie artikelen, naar aanleiding van het bovenstaande kunt beantwoorden:

11. Welke inzichten, kennis, ervaringen, waarden, normen en visie wilt u en/of uw organisatie delen om te komen tot gemeenschappelijke, duurzame oplossingen?
12. Wat gaat u doen ter vermindering en/of opheffing van angst, wantrouwen, bureaucratie, regelgeving en controle in uw organisatie?
13. Wat gaat u doen om het in- en extern luisteren in uw organisatie te verbeteren?
14. Welke bijdrage levert uw organisatie aan gezondheid, onderwijs en realisatie van alle mensenrechten en millenniumdoelen? Wat gaat uw organisatie doen?

Read more

In deze serie van vijf artikelen wil ik een aanzet geven tot een handleiding voor het realiseren van duurzaamheid in organisaties. In het eerste artikel schetste ik de situatie waarin wij ons nu bevinden. In het tweede een aantal uitgangspunten en de richting naar een gemeenschappelijke visie. In dit derde artikel geef ik aan wat het genoemde Ennisme inhoudt. Ook nu plaats ik daarbij een en ander weer in een zeer breed perspectief en zult u zich wellicht weer afvragen wat je daar als organisatie mee kunt. Diverse zaken uit dit artikel zijn rechtstreeks vertaalbaar naar de eigen organisatie. Omdat te vergemakkelijken stel ik een aantal vragen aan het eind van elk artikel, die u kunt beantwoorden. Continue reading Handleiding duurzaamheid voor organisaties, deel 3.

Read more

In deze serie van vijf artikelen wil ik een aanzet geven tot een handleiding voor het realiseren van duurzaamheid in organisaties. In het eerste artikel schetste ik de situatie waarin wij ons nu bevinden. In dit tweede artikel schets ik een aantal uitgangspunten en geef ik de richting aan naar een gemeenschappelijke visie. Ook hierin plaats ik daarbij een en ander in een zeer breed perspectief en zult u zich wellicht weer afvragen wat je daar als organisatie mee kunt. Diverse zaken uit dit artikel zijn rechtstreeks vertaalbaar naar de eigen organisatie. Omdat te vergemakkelijken stel ik een aantal vragen aan het eind van elk artikel, die u kunt beantwoorden. Continue reading Handleiding duurzaamheid voor organisaties, deel 2.

Read more

In deze serie van vijf artikelen wil ik een aanzet geven tot een handleiding voor het realiseren van duurzaamheid in organisaties. In het eerste artikel schets ik de situatie waarin wij ons nu bevinden. Ik plaats daarbij een en ander wel in een zeer breed perspectief en u zult zich wellicht afvragen wat je daar als organisatie mee kunt. Diverse zaken uit dit artikel zijn rechtstreeks vertaalbaar naar de eigen organisatie. Omdat te vergemakkelijken stel ik een aantal vragen aan het eind van elk artikel, die u kunt beantwoorden. Continue reading Handleiding duurzaamheid voor organisaties, deel 1.

Read more

Het belang van luisteren wordt niet onderschat en men beseft ook wel dat het moeilijk is, maar velen denken vaak dat ze zelf goed kunnen luisteren. En dit ondanks het feit dat men erkent dat de communicatie vaak niet goed verloopt, doordat er slecht geluisterd wordt. Maar meestal wordt er dan toch naar de ander gewezen en vindt de betrokkene dat hij/zij best goed luistert. Hij/zij laat de anderen bijvoorbeeld meestal uitpraten en stelt open vragen en toont echt interesse in de ander. Maar:………”De ander luistert zelf niet en praat maar door. Sterker nog: Vult in wat ik zeg, komt meteen met een advies of oplossing en neemt niet de moeite te begrijpen wat ik bedoel. En laten we wel wezen, het is best moeilijk om duidelijk te maken wat je er precies over denk of wat je voelt.” Continue reading Werd er maar (naar mij) geluisterd!

Read more

We werden de afgelopen week geconfronteerd met de gevolgen van de uitbarsting van de vulkaan Eyjafjallajökull op IJsland, met als gevolg dat al het vliegverkeer stil lag. Dat leverde behalve vakantieproblemen ook vele andere problemen op zoals bijvoorbeeld een ziek kind dat niet naar de VS kon voor een operatie, een huisarts die niet terug kon naar zijn praktijk, mensen die niet naar een begrafenis konden, enz. Vele ondernemingen en organisaties liepen schade op en conferenties misten deelnemers en sprekers. De wereld was ontwricht en we werden letterlijk en figuurlijk even met de beide benen op de grond gezet. We beseffen dan hoe afhankelijk zijn van vliegverkeer. Als internet een dag uitvalt dan beseffen we hoe afhankelijk we daarvan zijn geworden.

Van de week waren we wegens werkzaamheden in onze buurt van 0.800 uur tot 15.00 uur zonder water. Laatst zelfs een paar dagen. We beseffen dan hoe verwend we zijn. En dat is dan nog niets vergeleken met mensen die verstoken zijn van zuiver drinkwater, van voedsel, onderdak en voor ons hele normale sanitaire voorzieningen. We leven hier dus in een bevoorrechte situatie met luxe en comfort. De gebeurtenissen met het vliegverkeer leidde bij velen tot bezinning en tot hiervoor genoemde overdenkingen. Ze brachten mij tot de volgende vraag die ik graag met jullie wil delen:

Stel je nu deze dag, de komende week, dit jaar eens voor zonder internet, zonder telefoon en er is alleen vervoer mogelijk te voet, te paard, per fiets, koets en boot en met paard en wagen.

01.    Hoe ziet dan je leven eruit?
02.    Wat betekent het voor je dagelijkse leven?
03.    Voor je contacten?
04.    Je werk en inkomsten?
05.    Wat is dan niet meer mogelijk en wat zijn de consequenties daarvan?
06.    Wat zou je gaan doen?
07.    Wat zou dat voor je betekenen en veranderen?
08.    Waar leef je dan van en hoe leef je dan?
09.    Wat zou dat je als mens opleveren?
10.    Wat zou de winst zijn en hoe vertaal je dat naar de werkelijkheid van nu?

Ik hoop dat je hier op dit artikel wilt reageren en met ons je antwoorden wilt delen.

Read more

Laatst werd ik weer geconfronteerd met de zogenaamde “verlichte” mens. Sommigen daarvan beschouwen zich als de zieners en/of zeggen dat ze geen lijden meer kennen. Er is echter teveel lijden op deze wereld om het te veronachtzamen en het is zeer de vraag of de zogenaamde verlichte mens niet nog eens met eigen lijden geconfronteerd zal worden. De verlichte, oordeelvrije en schijnvrije mens ben ik nog nooit tegen gekomen en mijns inziens bestaat die hier ook (nog) niet. Ieder mens is mijns inziens onderhevig aan de begoocheling en wordt daardoor geconfronteerd met persoonlijk en collectief lijden en krijgt een eigen schijnpersoonlijkheid. Ieder mens krijgt te maken met minderwaardigheidsgedachten en -gevoelens, onzekerheid, spanning, angst en afhankelijkheid. En allemaal leren wij onze levenslessen op onze levenswegen.

Wees daarom alert op degenen die zich “verlicht” noemen. Ze kunnen een bron zijn van sektarisme. Vanuit mijn ervaring in leven en werk waarschuw ik voor deze “wolven in schaapskleren”, of “vluchters uit deze werkelijkheid vol lijden” die met mooie theorieën en oordelend over andersdenkenden zich als “vrij”, “volledig in evenwicht” en verheven boven goed en kwaad beschouwen. De afhankelijke, die behoefte heeft aan liefde, licht en waarheid en worstelt met levensvragen, in hun netten strikkend.

Wie zoekt naar evenwicht, vrijheid, waarheid, liefde, licht en vertrouwen kan het beter in zich Zelf vinden. In ons Zelf ligt ook het antwoord op onze levensvragen. Het is mooi en dankbaar werk dat ik, voor zover dat in mijn vermogen ligt, mensen en organisaties kan begeleiden in het opnieuw leren luisteren naar zichzelf. Daardoor kunnen ze weer beter luisteren naar de ander en verstaan ze elkaar beter en intenser. Ze komen opnieuw tot verbinding en samenwerking en tot herstel en vergroting van hun vertrouwen. Als je licht werpt op de duisternis, ben je in staat naar die duisternis – in de vorm van bijvoorbeeld minderwaarde, angst en afhankelijkheid – te kijken, die te onderzoeken en haar naar uiterst kunnen op te heffen. Ik heb dat vertrouwensmanagement genoemd. Er zijn vele anderen die mensen en organisaties helpen in hun ontwikkelings- en ontplooiingsproces. Ik ben en wordt daar nog steeds zelf ook in geholpen. We zijn en blijven mijns inziens allemaal leraren en leerlingen van elkaar. De dan meer bewuste mens zal zich dan ook nooit zelf als “de verlichte mens” beschouwen zoals hiervoor omschreven. Hij/zij zal beter met diens eigen en andermans lijden en schijn – in verleden, heden en/of toekomst – om kunnen gaan en graag van en aan elkaar willen leren. Door gerealiseerd Zelfvertrouwen en Vertrouwen ontstaat wederzijds vertrouwen. Daardoor zal individueel en collectief de wereld in en om ons heen een stuk lichter worden!

Read more