Gezondheidszorg

Geachte heer Rutte, heer Verhagen en heer Wilders,

Bij deze willen wij u kenbaar maken dat we wel verontwaardigd zijn over een aantal zaken en met name de manier waarop een en ander gaat, maar tevens dat onze boosheid is omgeslagen in verdriet. We erkennen onze kwetsbaarheid en wij bieden u hierbij onze tranen aan. De tranen van zo’n zeventien miljoen Nederlanders. Vanaf vandaag kunt u zich het IJsselmeer voorstellen als het Tranenmeer. Het IJsselmeer was eens het symbool van het vernuft, de kennis en kunde en de doenersmentaliteit van het Nederlandse volk, dat met alle respect voor de natuur en bewust van onze afhankelijkheid daarvan, het water bedwong. Een volk dat trots op zichzelf kon zijn. Een natie die zich kenmerkte door diversiteit in rassen, culturen en levensbeschouwingen, door creativiteit, inventiviteit en dat een inspirerend en stimulerend voorbeeld was voor Europa en de rest van de wereld.

Geachte heren onderhandelaars, met al het goede dat u voor ons doet – want wij willen het kind niet met het badwater weggooien en wij hebben weldegelijk ook oog voor uw goede intenties en het goede dat u tot stand wilt brengen – bieden wij u nu onze tranen aan. U zult begrijpen dat de lijst van onderwerpen die de verontwaardiging en het verdriet betreft van ca. zeventien miljoen Nederlanders te lang en te gevarieerd zou zijn, maar namens hen geef ik u een grootste gemene deler:

Kenmerkend van een dergelijke opsomming is dat noodgedwongen de nuancering ontbreekt. Maar tranen zijn tranen en een tranenmeer is een tranenmeer. Na vandaag zult u dat Tranenmeer nooit meer kunnen vergeten. Wij bieden u deze brief aan in de hoop dat u de inhoud daarvan alsnog meeneemt in uw onderhandelingen en in de Kamerdebatten daarover.

01.  Wij bieden u onze tranen aan vanwege uw respectloze natuurbeleid, waarbij u deze en toekomstige generaties opzadelt met de consequenties van uw onevenwichtige beleid

02.  Wij bieden u onze tranen aan vanwege het persisteren in het rijker maken van de rijken en het armer doen worden van de armen en vanwege de voedselbanken in een van de rijkste landen ter wereld

03.  Wij bieden u onze tranen aan omdat u de economische belangen van een kleine groep mensen op de korte termijn behartigt en daarbij de weldenkende burgers, ondernemers en bestuurders, die oog hebben voor het lange termijn belang, negeert

04.  Wij bieden u onze tranen aan omdat wij een volk willen zijn dat open staat voor andere culturen en levensbeschouwingen en niet wil handelen vanuit angst, domheid en onverdraagzaamheid

05.  Wij bieden u onze tranen aan vanwege de kinderen en volwassenen die we jaren geleden hebben toegelaten in ons land en waarvan u de mensenrechten door bureaucratisch wanbeleid jarenlang heeft geschonden en schendt

06.  Wij bieden u tenslotte onze tranen aan omdat wij kansen, mogelijkheden en perspectieven zien in een multiculturele samenleving, waarin wij ons veilig voelen op basis van vertrouwen, liefde en waarheid

Begrijpt u ons goed. Wij leggen de schuld niet alleen bij u neer. Wij richten ons tot u, omdat u ons vertegenwoordigt en u als politicus in onze dienst staat en een grote verantwoordelijkheid op uw schouders heeft geladen. Daar hebben we ook waardering en respect voor. Wij erkennen ook onze eigen schuld. Wij hebben zelf deze samenleving gemaakt en in stand gehouden. We zijn allemaal medeverantwoordelijk. Maar we willen het anders. We leggen ons harnas af en laten onze kwetsbaarheid zien.

Maar we willen onze tranen ook vergezeld laten gaan met een welgemeende waarschuwing: Denkt u niet dat wij door onze kwetsbaarheid zielig zijn en dat ons Tranenmeer een teken is van onze machteloosheid en dat u deze open brief en oproep kunt negeren. Maakt u niet de fout dat u denkt dat u de macht heeft. Dat lijkt maar zo. Wij, burgers van Nederland, zijn ons er namelijk heel goed van bewust dat wij onze tranen niet voor niets verzameld hebben. Wij zetten die om in energie. Een tomeloze energie die ons volk al eeuwenlang kenmerkt. Wij zullen onze menselijke energie mobiliseren en datgene dat u te gronde richt weer opbouwen. Wij roepen u op om uw gezonde verstand, uw liefde, uw idealen, uw professionaliteit, uw Zijn te laten prevaleren boven uw oneigenlijke machtswil en uw schijn. En te luisteren naar onze stem. Anders zult u die verliezen.

Laten we alsnog de handen ineen slaan. Luistert u naar wat anderen van uw beleid vinden. Luistert u eens naar het volk. Ga eens bij u Zelf te rade hoe u herinnerd wilt worden. Laten we samen de nuancering opzoeken en voor Vertrouwen, Liefde, Schoonheid, Waarheid en Zuiverheid gaan. Samen kunnen we van een Tranenmeer weer een nieuw duurzaam “Deltawerk” maken. Gebouwd door wereldburgers, die weer over hun grenzen heen kijken en gaan voor welvaart en welzijn voor eenieder en denken aan de toekomst van deze en toekomstige generaties. Door co-creatie, tot stand gekomen door multidisciplinaire samenwerking, verkrijgen we het benodigde optimale draagvlak voor een samenleving waarin we de mensenrechten en millenniumdoelen eerbiedigen en realiseren. Ten voordele van ons allen en onze (klein)kinderen.

Jhr. Bert-Jan Peter van der Mieden.

P.S. Ik onderteken bewust op deze wijze. Om u te herinneren aan het Noblesse Oblige. Wij zijn allemaal van innerlijke adel en die adeldom verplicht. Teken straks een akkoord in de Ridderzaal! Laten we allemaal ridders zijn die gaan voor een duurzame, humane samenleving. Niet in een sprookje of een verhaal, maar in deze werkelijkheid.

Vanavond, op 20 April, ben ik te zien in Nieuwsuur om 22.00 uur, op Ned. 2, naar aanleiding van deze open brief !

Read more

Advocaten die gespecialiseerd zijn in familierecht zien hun omzet teruglopen doordat er minder mensen gaan scheiden. Dat is niet omdat men opeens gelukkiger is en er minder huwelijken op de klippen lopen, maar omdat de huizenmarkt is ingestort! Men ziet het niet meer zitten en wil scheiden, maar kan het huis niet kwijt. Dus blijft men maar bij elkaar, met alle gevolgen van dien: Oplopende spanningen tussen de partners. Met als gevolg dat men zelf steeds ongelukkiger wordt en slechter gaat functioneren. Zelfs met gevaar voor verlies van werk, of met minder omzet als zzp’er / ondernemer. En met als gevolg dat eventueel aanwezige kinderen in een situatie leven die met steeds meer spanning en onenigheid gepaard gaat.

In mijn, inmiddels twintigjarige,  praktijk als partner- en relatietherapeut kon en kan ik voorkomen dat mensen scheiden. Ik help hen met inzicht in hun schijn en zijn, en hun geharnaste gedrag, en geef ze handvatten hoe daar anders mee om te gaan. Als de basis goed is en men door schijngedrag uit elkaar is gegroeid is dat dankbaar werk.

Natuurlijk komt het ook voor dat blijkt dat de basis niet goed was en men beide gelukkiger wordt door uit elkaar te gaan. Dan ga ik altijd voor een zo harmonieus mogelijke scheiding. Zeker ook omwille van de kinderen. Ik waarschuw de partners daarbij altijd voor het volgende: Als je je tegenover de kinderen negatief uitlaat over je ex, dan krijg je dat direct of later als een boemerang naar jezelf terug. Kinderen krijgen op enig moment door dat ook de huwelijksmedaille meerdere kanten had. Niet alleen het beeld van de ene, maar van beide ouders wordt dan bijgesteld. Die waarschuwing helpt. Ik geef ze ook handvatten mee om dit soort, hele menselijke, reacties en gedragingen te voorkomen, of indien nodig te herstellen. Ook de kinderen, jong en oud, kunnen begeleid worden om goed met de echtscheiding om te kunnen gaan. Daardoor kan worden voorkomen, dat zij zelf er in hun relatievorming onder gaan lijden. Ook het begeleiden van een echtscheiding is dan dankbaar werk.

Beide partners hebben weer de mogelijkheid om zichzelf te hervinden en op enig moment weer open te staan voor een nieuwe relatie. Liefde kun je niet dwingen en als je de ware Jacob of Jacoba ontmoet dan is dat prachtig, maar ik raad de betrokkenen altijd aan om eerst de echtscheiding te verwerken. Als men echt van elkaar houdt dan geeft de nieuwe partner je ook die ruimte. Ik heb eenmaal meegemaakt dat iemand nog drie onverwerkte echtscheidingen in diens rugzak had zitten. Doe het jezelf en je nieuwe partner en je kinderen niet aan!

Het gebeurt vaak dat partners bij elkaar blijven “omwille van de kinderen”. Dat is vaak niet de werkelijke reden. Uit elkaar gaan kost veel geld en dat kan een of beide partners niet uitkomen. Men vergeet echter vaak dat het leven onder zoveel spanning door een slecht huwelijk, of leven met ouders die van het ideale en zuivere huwelijk – dat kinderen toch als ideaalbeeld in zich omdragen – een farce en een schijnvertoning maken, voor kinderen vaak veel erger en veel belastender is. Met veelal als gevolg dat zij zelf problemen krijgen in relaties. Denk dus aan je kinderen en hun toekomst!

Nu de woningmarkt op slot zit en men het huis niet kwijt raakt komen veel gezinnen in een dergelijke gespannen situatie terecht. Haal dan hulp!! Wacht niet langer en neem je relatie onder de loep met behulp van een ervaren professional. Doe er wat aan en voorkom daardoor schade voor jezelf, voor elkaar en voor je kinderen. Wie weet is het huwelijk toch nog te redden. Maar in ieder geval is het resultaat ervan dat jullie in zo goed mogelijke harmonie verder kunnen leven. En mocht een echtscheiding toch de gewenste oplossing zijn dan verloopt die zo harmonieus mogelijk. Een bijkomend voordeel, zeker in deze tijd: Mijn begeleiding scheelt een hele hoop advocaat- en/of mediationkosten en voorkomt veel geharrewar rond bezoekregelingen e.d. Dus ga voor jezelf, voor elkaar en voor je kinderen en doe de RelatieCheck. Een crisis is niet altijd te voorkomen, maar doe het als het kan en als de crisis er onverhoopt is: Benut hem dan! Professionele begeleiding biedt nieuwe perspectieven. Ook voor u!

Read more

Kijk eens naar uw ene hand en beschouw die als de representant van u Zelf, degene die u in wezen bent en wilt Zijn. Kijk dan eens naar uw andere hand en beschouw die als de representant van de problemen die u heeft; in uzelf en met een ander. Plaats daarna uw beide handen tegenover elkaar, met de vingertoppen tegen elkaar aan. Leg vervolgens de beide middelvingers naast elkaar, zodat ze een brug vormen. Dit is de brug die uw Zijn met uw schijnpersoonlijkheid verbindt. Als u problemen heeft doe dan deze oefening voor uzelf en kijk eens vanuit uw wezenlijke persoonlijke eigenschappen  naar uw schijnpersoonlijkheid. Wilt u werken aan uw persoonlijke ontwikkeling en ontplooiing en een keer een professioneel gesprek daarover voeren dan ben ik graag uw “bruggenbouwer”.

Breng nu uw armen voor uw lichaam in een bokshouding en neem iemand in gedachten waarmee u in conflict bent. Ga daarna in gedachten naast die ander staan en sla uw armen om diens schouders. Als u wilt werken aan herstel of verstevigen van uw relaties – en inzichten en handvatten daarvoor wilt ontvangen van een professional – weet mij dan te vinden.

Zelfvertrouwen en vertrouwen is te herstellen en te vergroten en we kunnen effectief met verbroken relaties omgaan, of relaties verstevigen en verdiepen. Laten we bruggen bouwen naar bewust geluk. Ik help u en anderen daar graag bij. Zowel in privé- als in werksituaties. Neem gerust contact met mij op.

Bert-Jan van der Mieden.

Telefoon: 055 5 22 39 26 / mobiel: 0653 31 31 47.

Read more

“Gaan jullie nu ook scheiden?” vroeg het jochie aan zijn ouders toen ze een keer ruzie hadden. Van zijn klasgenootjes was een op de twee à drie ouders gescheiden, hadden ze half- of stiefbroertjes en/of -zusjes en woonden diverse kinderen de ene keer hier dan weer daar. Maar er waren ook veel klasgenootjes, waar er zoveel spanningen waren tussen beide ouders, dat de kinderen opgelucht zouden zijn als en opgelucht waren toen die uit elkaar gingen. Ook als partner- en relatietherapeut, psychosociaaltherapeut en (executive)coach heb ik de afgelopen twintig jaar vele verhalen gehoord en het volgende geconstateerd:

01. Een niet goed huwelijk in stand houden, eventueel zogenaamd omwille van de kinderen, is jezelf en je omgeving voor de gek houden en schadelijk voor de kinderen
02. Het in je huwelijk/partnerrelatie verzwijgen van je relatie met een ander is een misdaad, ook naar jezelf en je nieuwe partner toe
03. De kinderen opstoken tegen en zelfs weghouden van je ex is een mentale, emotionele en relationele misdaad
04. Het eigen falen, de eigen vergissing afreageren op de kinderen is ook een, met name sociale en spirituele misdaad: welk mensbeeld, wereldbeeld en welke waarden en normen krijgen de kinderen mee?! Welk een voorbeeld in gedrag is dat!
05. Het is niet vreemd dat kinderen in zo’n relationeel zwak milieu onhandelbaar worden. Het is vaak een misdaad ze dan maar vol te stoppen met medicijnen. Worden zo de onmacht en de fouten van de volwassenen afgewenteld op het kind, zodat ze er zo min mogelijk last van hebben en door kunnen gaan met hun carrière?
06. Velen wentelen hun verantwoordelijkheid af en generen zich daarbij soms zelfs niet de schuld in de schoenen van het (ongeboren) kind te schuiven
07. In het algemeen wordt veel te onbewust een relatie aangegaan. Veroorzaakt door gebrek aan zelfkennis en zelfinzicht en onvoldoende bewust zijn van de eigen zielsverlangens omtrent relaties.
08. Het functioneren in leven, wonen en werken wordt er veel meer door beïnvloed dan men voor zichzelf, en laat staan tegenover anderen, wil erkennen, met alle maatschappelijke gevolgen voor jong en oud van dien.

Keiharde conclusies en wie de schoen trekt passe hem aan, maar het zal herkenbaar zijn voor menige lezer in diens (directe) omgeving.

Alle acht conclusies zijn direct om te buigen naar tips hoe het wel kan. Ik kan dat hier wel doen, maar zet ze eens op papier en bespreek ze met je omgeving. In mijn boek “de mens in de 21e eeuw” geef ik inzichten, handvatten en zeshonderd vragen die tot resultaat hebben dat je beter naar jezelf leert luisteren, de ander leert begrijpen en verstaan en hoe je tot duurzame relaties kunt komen. Vertrouwensmanagement biedt de methodiek waardoor in organisaties verlies van arbeidsproductiviteit en arbeidsvreugde en ziekteverzuim kan worden voorkomen. Zie http://www.pyramide.nl

Ik was er zelf niet opgekomen, maar ik werd erop geattendeerd dat het levensdocument een middel kan zijn om als gescheiden ouder een portret van jezelf te laten maken ten behoeve van je kinderen. Uiteraard niet ten nadele van de ex-partner, maar om te laten zien wie jij (nu) bent. Zie http://www.uwbiografie.nl
Als dat kan bijdragen dat ouders hun kinderen weer mogen zien dan is dat een zegen.

Laat elke moederdag ook een vaderdag zijn en elke vaderdag ook een moederdag, maar maak van elke dag een kinderdag. Ouders mogen een kind ontvangen, voeden en opvoeden. Dat is een voorrecht en leidt tot plichten. Kinderen hebben recht op ouders die de verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen doen en eigen laten. De bewustwordingspsychologie helpt je binnen die ver-antwoord-elijkheid de antwoorden te vinden op de vele vragen die we op onze levensweg tegenkomen.

En kinderen die dit lezen: Kinderen hebben nooit schuld aan de keuzes die ouders maken in hun relatie en zijn nooit verantwoordelijk voor de vergissing die ze gemaakt hebben. Beschouw je ouders in de eerste plaats als mens, ieder met diens eigen levensloop en levensweg en eigen keuzevrijheid en verantwoordelijkheid. Maak jouw levensplan en laat je daar eventueel bij helpen. Jouw leven biedt nog zoveel kansen en mogelijkheden en met jouw kwaliteiten kun jij het verschil maken. “Goed voorbeeld doet goed volgen” zeggen ze en dat is waar en navolgenswaardig. Maar ook van een slecht voorbeeld kun je leren. Word en wees je bewust van je eigen zielsverlangens en blijf geloven in de realisatie daarvan. Want je kunt niet iets verlangen dat niet bestaat.
Je bent er, dus je mag er zijn. Een kostbaarheid in deze wereld. Maak er wat moois van!

Read more

Hoeveel kinderen hebben een computergame waarop ze anderen doodschieten en daarmee het liefst zo hoog mogelijk scoren?! Terwijl wij naar het Journaal kijken en de moordpartijen zien in bijvoorbeeld Ivoorkust of in een van onze eigen steden.  Ken jij de verhalen van de kindsoldaten? Googel het woord eens. Ken jij het verhaal van het jonge kind dat haar moeder lichamelijk en geestelijk mishandelt. Hier in dit land. De moeder die haar kind(eren) jarenlang ten onrechte bij de vader weghoudt? Hoeveel directeuren, ondernemers, vaders en mannen huilen stiekem in de auto?! Omdat ze niet mogen huilen. Hoeveel vrouwen zitten gevangen in een huwelijk, in misdadige dogma’s. Hoeveel ouderen vereenzamen en worden slechter behandeld dan een gevangene. Hoeveel kinderen in de gevangenis i.p.v. een pleeggezin. Hier in Nederland! Pagina’s kan ik doorgaan met voorbeelden.

Zijn we machteloos in onze boosheid en in ons verdriet? Kunnen we de wereld niet veranderen? Kunnen we de wetgeving niet wijzigen? De bureaucratie en het langs elkaar heen werken van instanties niet een halt toeroepen? Er zijn ook voorbeelden te over als het gaat om machteloze woede en verdriet. Het antwoord is Ja! Wij kunnen de wereld veranderen. Misschien maar een heel klein beetje. De verwarmingsmonteur vertelde mij over zijn vrijwilligerswerk in Gambia. Een ander vertelde over het groeten van de collega in de gang en van de mensen op straat. De bejaarde die geld stopte in de collectebus bij de apotheek. De buurman die oppaste op het kind van de zieke moeder. De jongere die even zijn hand legde op de schouder van de oudere.

Begin met huilen. Begin met je kwetsbaar op te stellen. Vertel je verhaal aan de ander. Luister naar die ander. Weet dat elke traan telt. Krop ze niet op in spanningen, lichamelijke klachten, in geharnast en agressief gedrag en verbaal geweld. Laat ze stromen. Weet dat ze allemaal terecht komen in de Oceaan van Bewust Geluk. Uiteindelijk doet al het lijden ertoe. Maar laten we wel tot ons uiterst kunnen gaan het individuele en collectieve lijden op te heffen. Dat kan nu. Door je kwetsbaarheid te tonen. Door er te Zijn, voor de ander. Je bent hier op de wereld omdat jij er toe doet. Omdat jij het verschil maakt. Houd dus van jezelf en geef dat door. Werk aan je eigen ont-wikkeling uit eigen schijn en lijden en ontplooi je Zelf: Jouw Persoonlijkheid met diens talenten en kwaliteiten. Vanaf nu is de wereld weer een stuk beter. Samen maken wij het verschil. Als we samen elkaar helpen bij die ont-wikkeling en ontplooiing. Dan huilen we op enig moment collectief van Vreugde.

Read more

Waar willen wij over 25 jaar zijn in de Zorgsector? En verdeel dat dan in periodes van 0-5, 5-10, 10-15 en 15-25 jaar. Dat was en is de vraagstelling vanuit het project Our Common Future 2.0, georganiseerd door Jan Jonker van de Radboud Universiteit Nijmegen. Onderstaand geef ik, overeenkomstig de binnen het project gestelde richtlijnen en in zo min mogelijk woorden mijn visie weer op de preventie in de zorg. Een paradigmaverschuiving in denken en doen noodzakelijk makend. Een visie die als idealistisch bestempeld mag worden, maar volstrekt realistisch is, gezien de huidige werkelijkheid. De economische en financiële crisis laten zien dat men anders kan, als het moet, maar ook dat de schokbewegingen deel zijn van een evolutionair proces. Dat zal in de zorg niet anders zijn. Toch pleit ik en geef ik handvatten voor een doorbraak. In het eerste artikel van 18 november j.l. gaf ik aan waarom preventie noodzakelijk is en wat de relevantie ervan is. In het tweede artikel gaf ik mijn visie en oplossingsrichting weer. In dit laatste artikel in deze serie geef ik aan op welke gebieden dit impact zal hebben en over het tijdpad der veranderingen. Continue reading Artikel over de Zorg in 2035, deel 3. Wat is de impact en het tijdpad?

Read more

Waar willen wij over 25 jaar zijn in de Zorgsector? En verdeel dat dan in periodes van 0-5, 5-10, 10-15 en 15-25 jaar. Dat was en is de vraagstelling vanuit het project Our Common Future 2.0, georganiseerd door Jan Jonker van de Radboud Universiteit Nijmegen. Onderstaand geef ik, overeenkomstig de binnen het project gestelde richtlijnen en in zo min mogelijk woorden mijn visie weer op de preventie in de zorg. Een paradigmaverschuiving in denken en doen noodzakelijk makend. In het eerste artikel van 18 november j.l. gaf ik aan waarom preventie noodzakelijk is en wat de relevantie ervan is. In dit artikel geef ik mijn visie en oplossingsrichting weer. Er zal nog een derde artikel volgen. Continue reading Artikel voor OCF-project over preventie in de zorg, deel 2.

Read more

Waar willen wij over 25 jaar zijn in de Zorgsector? Dat was en is de vraagstelling vanuit het project Our Common Future 2.0, georganiseerd door Jan Jonker van de Radboud Universiteit Nijmegen. Onderstaand mijn bijdrage in enigszins aangepaste vorm en in drie delen. De economische en financiële crisis laten zien dat men anders kan, als het moet, maar ook dat de schokbewegingen deel zijn van een evolutionair proces. Dat zal in de zorg niet anders zijn. Toch pleit ik en geef ik handvatten voor een doorbraak. Continue reading Artikel voor OCF over preventie in de Zorg in 2035, deel 1.

Read more

Sinds 1991 is Joke werkzaam in haar eigen praktijk als magnetiseur. Over magnetiseren zijn vele vooroordelen. Helaas, maar onbekend maakt onbemind, het is en wordt nog altijd door diverse kerkgenootschappen als verkeerde magie gezien en de negatieve beeldvorming wordt in de hand gewerkt door het vele kaf dat er onder het koren is in het alternatieve circuit.

Wij hebben ons in ons werk en door deel te nemen in besturen van een aantal beroepsverenigingen altijd sterk gemaakt voor de professionele en integere uitoefening van beroepen in het alternatieve circuit. Ook in mijn artikelen en mijn boek pleit ik ervoor dat de reguliere en alternatieve gezondheidszorg veel beter gaan samenwerken en elkaar aanvullen. Er zullen nog meer referenties op deze kersverse website verschijnen, maar u krijgt door de tekst door te lezen een beter beeld van wat magnetiseren wel en niet is. Tevens maakt u dan kennis met wat Joke in haar praktijk voor menigeen al heeft kunnen betekenen en nog steeds mag zijn. Zij is daar elke keer weer dankbaar voor. Zie www.jokevandermieden.nl

Als u vragen of reacties heeft, laat u ze dan gerust weten.

Read more

We werden de afgelopen week geconfronteerd met de gevolgen van de uitbarsting van de vulkaan Eyjafjallajökull op IJsland, met als gevolg dat al het vliegverkeer stil lag. Dat leverde behalve vakantieproblemen ook vele andere problemen op zoals bijvoorbeeld een ziek kind dat niet naar de VS kon voor een operatie, een huisarts die niet terug kon naar zijn praktijk, mensen die niet naar een begrafenis konden, enz. Vele ondernemingen en organisaties liepen schade op en conferenties misten deelnemers en sprekers. De wereld was ontwricht en we werden letterlijk en figuurlijk even met de beide benen op de grond gezet. We beseffen dan hoe afhankelijk zijn van vliegverkeer. Als internet een dag uitvalt dan beseffen we hoe afhankelijk we daarvan zijn geworden.

Van de week waren we wegens werkzaamheden in onze buurt van 0.800 uur tot 15.00 uur zonder water. Laatst zelfs een paar dagen. We beseffen dan hoe verwend we zijn. En dat is dan nog niets vergeleken met mensen die verstoken zijn van zuiver drinkwater, van voedsel, onderdak en voor ons hele normale sanitaire voorzieningen. We leven hier dus in een bevoorrechte situatie met luxe en comfort. De gebeurtenissen met het vliegverkeer leidde bij velen tot bezinning en tot hiervoor genoemde overdenkingen. Ze brachten mij tot de volgende vraag die ik graag met jullie wil delen:

Stel je nu deze dag, de komende week, dit jaar eens voor zonder internet, zonder telefoon en er is alleen vervoer mogelijk te voet, te paard, per fiets, koets en boot en met paard en wagen.

01.    Hoe ziet dan je leven eruit?
02.    Wat betekent het voor je dagelijkse leven?
03.    Voor je contacten?
04.    Je werk en inkomsten?
05.    Wat is dan niet meer mogelijk en wat zijn de consequenties daarvan?
06.    Wat zou je gaan doen?
07.    Wat zou dat voor je betekenen en veranderen?
08.    Waar leef je dan van en hoe leef je dan?
09.    Wat zou dat je als mens opleveren?
10.    Wat zou de winst zijn en hoe vertaal je dat naar de werkelijkheid van nu?

Ik hoop dat je hier op dit artikel wilt reageren en met ons je antwoorden wilt delen.

Read more