Gezondheidszorg

“Gaan jullie nu ook scheiden?” vroeg het jochie aan zijn ouders toen ze een keer ruzie hadden. Van zijn klasgenootjes was een op de twee à drie ouders gescheiden, hadden ze half- of stiefbroertjes en/of -zusjes en woonden diverse kinderen de ene keer hier dan weer daar. Maar er waren ook veel klasgenootjes, waar er zoveel spanningen waren tussen beide ouders, dat de kinderen opgelucht zouden zijn als en opgelucht waren toen die uit elkaar gingen. Ook als partner- en relatietherapeut, psychosociaaltherapeut en (executive)coach heb ik de afgelopen twintig jaar vele verhalen gehoord en het volgende geconstateerd:

01. Een niet goed huwelijk in stand houden, eventueel zogenaamd omwille van de kinderen, is jezelf en je omgeving voor de gek houden en schadelijk voor de kinderen
02. Het in je huwelijk/partnerrelatie verzwijgen van je relatie met een ander is een misdaad, ook naar jezelf en je nieuwe partner toe
03. De kinderen opstoken tegen en zelfs weghouden van je ex is een mentale, emotionele en relationele misdaad
04. Het eigen falen, de eigen vergissing afreageren op de kinderen is ook een, met name sociale en spirituele misdaad: welk mensbeeld, wereldbeeld en welke waarden en normen krijgen de kinderen mee?! Welk een voorbeeld in gedrag is dat!
05. Het is niet vreemd dat kinderen in zo’n relationeel zwak milieu onhandelbaar worden. Het is vaak een misdaad ze dan maar vol te stoppen met medicijnen. Worden zo de onmacht en de fouten van de volwassenen afgewenteld op het kind, zodat ze er zo min mogelijk last van hebben en door kunnen gaan met hun carrière?
06. Velen wentelen hun verantwoordelijkheid af en generen zich daarbij soms zelfs niet de schuld in de schoenen van het (ongeboren) kind te schuiven
07. In het algemeen wordt veel te onbewust een relatie aangegaan. Veroorzaakt door gebrek aan zelfkennis en zelfinzicht en onvoldoende bewust zijn van de eigen zielsverlangens omtrent relaties.
08. Het functioneren in leven, wonen en werken wordt er veel meer door beïnvloed dan men voor zichzelf, en laat staan tegenover anderen, wil erkennen, met alle maatschappelijke gevolgen voor jong en oud van dien.

Keiharde conclusies en wie de schoen trekt passe hem aan, maar het zal herkenbaar zijn voor menige lezer in diens (directe) omgeving.

Alle acht conclusies zijn direct om te buigen naar tips hoe het wel kan. Ik kan dat hier wel doen, maar zet ze eens op papier en bespreek ze met je omgeving. In mijn boek “de mens in de 21e eeuw” geef ik inzichten, handvatten en zeshonderd vragen die tot resultaat hebben dat je beter naar jezelf leert luisteren, de ander leert begrijpen en verstaan en hoe je tot duurzame relaties kunt komen. Vertrouwensmanagement biedt de methodiek waardoor in organisaties verlies van arbeidsproductiviteit en arbeidsvreugde en ziekteverzuim kan worden voorkomen. Zie http://www.pyramide.nl

Ik was er zelf niet opgekomen, maar ik werd erop geattendeerd dat het levensdocument een middel kan zijn om als gescheiden ouder een portret van jezelf te laten maken ten behoeve van je kinderen. Uiteraard niet ten nadele van de ex-partner, maar om te laten zien wie jij (nu) bent. Zie http://www.uwbiografie.nl
Als dat kan bijdragen dat ouders hun kinderen weer mogen zien dan is dat een zegen.

Laat elke moederdag ook een vaderdag zijn en elke vaderdag ook een moederdag, maar maak van elke dag een kinderdag. Ouders mogen een kind ontvangen, voeden en opvoeden. Dat is een voorrecht en leidt tot plichten. Kinderen hebben recht op ouders die de verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen doen en eigen laten. De bewustwordingspsychologie helpt je binnen die ver-antwoord-elijkheid de antwoorden te vinden op de vele vragen die we op onze levensweg tegenkomen.

En kinderen die dit lezen: Kinderen hebben nooit schuld aan de keuzes die ouders maken in hun relatie en zijn nooit verantwoordelijk voor de vergissing die ze gemaakt hebben. Beschouw je ouders in de eerste plaats als mens, ieder met diens eigen levensloop en levensweg en eigen keuzevrijheid en verantwoordelijkheid. Maak jouw levensplan en laat je daar eventueel bij helpen. Jouw leven biedt nog zoveel kansen en mogelijkheden en met jouw kwaliteiten kun jij het verschil maken. “Goed voorbeeld doet goed volgen” zeggen ze en dat is waar en navolgenswaardig. Maar ook van een slecht voorbeeld kun je leren. Word en wees je bewust van je eigen zielsverlangens en blijf geloven in de realisatie daarvan. Want je kunt niet iets verlangen dat niet bestaat.
Je bent er, dus je mag er zijn. Een kostbaarheid in deze wereld. Maak er wat moois van!

Read more

Hoeveel kinderen hebben een computergame waarop ze anderen doodschieten en daarmee het liefst zo hoog mogelijk scoren?! Terwijl wij naar het Journaal kijken en de moordpartijen zien in bijvoorbeeld Ivoorkust of in een van onze eigen steden.  Ken jij de verhalen van de kindsoldaten? Googel het woord eens. Ken jij het verhaal van het jonge kind dat haar moeder lichamelijk en geestelijk mishandelt. Hier in dit land. De moeder die haar kind(eren) jarenlang ten onrechte bij de vader weghoudt? Hoeveel directeuren, ondernemers, vaders en mannen huilen stiekem in de auto?! Omdat ze niet mogen huilen. Hoeveel vrouwen zitten gevangen in een huwelijk, in misdadige dogma’s. Hoeveel ouderen vereenzamen en worden slechter behandeld dan een gevangene. Hoeveel kinderen in de gevangenis i.p.v. een pleeggezin. Hier in Nederland! Pagina’s kan ik doorgaan met voorbeelden.

Zijn we machteloos in onze boosheid en in ons verdriet? Kunnen we de wereld niet veranderen? Kunnen we de wetgeving niet wijzigen? De bureaucratie en het langs elkaar heen werken van instanties niet een halt toeroepen? Er zijn ook voorbeelden te over als het gaat om machteloze woede en verdriet. Het antwoord is Ja! Wij kunnen de wereld veranderen. Misschien maar een heel klein beetje. De verwarmingsmonteur vertelde mij over zijn vrijwilligerswerk in Gambia. Een ander vertelde over het groeten van de collega in de gang en van de mensen op straat. De bejaarde die geld stopte in de collectebus bij de apotheek. De buurman die oppaste op het kind van de zieke moeder. De jongere die even zijn hand legde op de schouder van de oudere.

Begin met huilen. Begin met je kwetsbaar op te stellen. Vertel je verhaal aan de ander. Luister naar die ander. Weet dat elke traan telt. Krop ze niet op in spanningen, lichamelijke klachten, in geharnast en agressief gedrag en verbaal geweld. Laat ze stromen. Weet dat ze allemaal terecht komen in de Oceaan van Bewust Geluk. Uiteindelijk doet al het lijden ertoe. Maar laten we wel tot ons uiterst kunnen gaan het individuele en collectieve lijden op te heffen. Dat kan nu. Door je kwetsbaarheid te tonen. Door er te Zijn, voor de ander. Je bent hier op de wereld omdat jij er toe doet. Omdat jij het verschil maakt. Houd dus van jezelf en geef dat door. Werk aan je eigen ont-wikkeling uit eigen schijn en lijden en ontplooi je Zelf: Jouw Persoonlijkheid met diens talenten en kwaliteiten. Vanaf nu is de wereld weer een stuk beter. Samen maken wij het verschil. Als we samen elkaar helpen bij die ont-wikkeling en ontplooiing. Dan huilen we op enig moment collectief van Vreugde.

Read more

Waar willen wij over 25 jaar zijn in de Zorgsector? En verdeel dat dan in periodes van 0-5, 5-10, 10-15 en 15-25 jaar. Dat was en is de vraagstelling vanuit het project Our Common Future 2.0, georganiseerd door Jan Jonker van de Radboud Universiteit Nijmegen. Onderstaand geef ik, overeenkomstig de binnen het project gestelde richtlijnen en in zo min mogelijk woorden mijn visie weer op de preventie in de zorg. Een paradigmaverschuiving in denken en doen noodzakelijk makend. Een visie die als idealistisch bestempeld mag worden, maar volstrekt realistisch is, gezien de huidige werkelijkheid. De economische en financiële crisis laten zien dat men anders kan, als het moet, maar ook dat de schokbewegingen deel zijn van een evolutionair proces. Dat zal in de zorg niet anders zijn. Toch pleit ik en geef ik handvatten voor een doorbraak. In het eerste artikel van 18 november j.l. gaf ik aan waarom preventie noodzakelijk is en wat de relevantie ervan is. In het tweede artikel gaf ik mijn visie en oplossingsrichting weer. In dit laatste artikel in deze serie geef ik aan op welke gebieden dit impact zal hebben en over het tijdpad der veranderingen. Continue reading Artikel over de Zorg in 2035, deel 3. Wat is de impact en het tijdpad?

Read more

Waar willen wij over 25 jaar zijn in de Zorgsector? En verdeel dat dan in periodes van 0-5, 5-10, 10-15 en 15-25 jaar. Dat was en is de vraagstelling vanuit het project Our Common Future 2.0, georganiseerd door Jan Jonker van de Radboud Universiteit Nijmegen. Onderstaand geef ik, overeenkomstig de binnen het project gestelde richtlijnen en in zo min mogelijk woorden mijn visie weer op de preventie in de zorg. Een paradigmaverschuiving in denken en doen noodzakelijk makend. In het eerste artikel van 18 november j.l. gaf ik aan waarom preventie noodzakelijk is en wat de relevantie ervan is. In dit artikel geef ik mijn visie en oplossingsrichting weer. Er zal nog een derde artikel volgen. Continue reading Artikel voor OCF-project over preventie in de zorg, deel 2.

Read more

Waar willen wij over 25 jaar zijn in de Zorgsector? Dat was en is de vraagstelling vanuit het project Our Common Future 2.0, georganiseerd door Jan Jonker van de Radboud Universiteit Nijmegen. Onderstaand mijn bijdrage in enigszins aangepaste vorm en in drie delen. De economische en financiële crisis laten zien dat men anders kan, als het moet, maar ook dat de schokbewegingen deel zijn van een evolutionair proces. Dat zal in de zorg niet anders zijn. Toch pleit ik en geef ik handvatten voor een doorbraak. Continue reading Artikel voor OCF over preventie in de Zorg in 2035, deel 1.

Read more

Sinds 1991 is Joke werkzaam in haar eigen praktijk als magnetiseur. Over magnetiseren zijn vele vooroordelen. Helaas, maar onbekend maakt onbemind, het is en wordt nog altijd door diverse kerkgenootschappen als verkeerde magie gezien en de negatieve beeldvorming wordt in de hand gewerkt door het vele kaf dat er onder het koren is in het alternatieve circuit.

Wij hebben ons in ons werk en door deel te nemen in besturen van een aantal beroepsverenigingen altijd sterk gemaakt voor de professionele en integere uitoefening van beroepen in het alternatieve circuit. Ook in mijn artikelen en mijn boek pleit ik ervoor dat de reguliere en alternatieve gezondheidszorg veel beter gaan samenwerken en elkaar aanvullen. Er zullen nog meer referenties op deze kersverse website verschijnen, maar u krijgt door de tekst door te lezen een beter beeld van wat magnetiseren wel en niet is. Tevens maakt u dan kennis met wat Joke in haar praktijk voor menigeen al heeft kunnen betekenen en nog steeds mag zijn. Zij is daar elke keer weer dankbaar voor. Zie www.jokevandermieden.nl

Als u vragen of reacties heeft, laat u ze dan gerust weten.

Read more

We werden de afgelopen week geconfronteerd met de gevolgen van de uitbarsting van de vulkaan Eyjafjallajökull op IJsland, met als gevolg dat al het vliegverkeer stil lag. Dat leverde behalve vakantieproblemen ook vele andere problemen op zoals bijvoorbeeld een ziek kind dat niet naar de VS kon voor een operatie, een huisarts die niet terug kon naar zijn praktijk, mensen die niet naar een begrafenis konden, enz. Vele ondernemingen en organisaties liepen schade op en conferenties misten deelnemers en sprekers. De wereld was ontwricht en we werden letterlijk en figuurlijk even met de beide benen op de grond gezet. We beseffen dan hoe afhankelijk zijn van vliegverkeer. Als internet een dag uitvalt dan beseffen we hoe afhankelijk we daarvan zijn geworden.

Van de week waren we wegens werkzaamheden in onze buurt van 0.800 uur tot 15.00 uur zonder water. Laatst zelfs een paar dagen. We beseffen dan hoe verwend we zijn. En dat is dan nog niets vergeleken met mensen die verstoken zijn van zuiver drinkwater, van voedsel, onderdak en voor ons hele normale sanitaire voorzieningen. We leven hier dus in een bevoorrechte situatie met luxe en comfort. De gebeurtenissen met het vliegverkeer leidde bij velen tot bezinning en tot hiervoor genoemde overdenkingen. Ze brachten mij tot de volgende vraag die ik graag met jullie wil delen:

Stel je nu deze dag, de komende week, dit jaar eens voor zonder internet, zonder telefoon en er is alleen vervoer mogelijk te voet, te paard, per fiets, koets en boot en met paard en wagen.

01.    Hoe ziet dan je leven eruit?
02.    Wat betekent het voor je dagelijkse leven?
03.    Voor je contacten?
04.    Je werk en inkomsten?
05.    Wat is dan niet meer mogelijk en wat zijn de consequenties daarvan?
06.    Wat zou je gaan doen?
07.    Wat zou dat voor je betekenen en veranderen?
08.    Waar leef je dan van en hoe leef je dan?
09.    Wat zou dat je als mens opleveren?
10.    Wat zou de winst zijn en hoe vertaal je dat naar de werkelijkheid van nu?

Ik hoop dat je hier op dit artikel wilt reageren en met ons je antwoorden wilt delen.

Read more

Sinds 1990 is het aantal besmettingen met HIV toegenomen. Naar schatting waren er in 2004 39 miljoen mensen geïnfecteerd met HIV, waarvan 25 miljoen in Sub Sahara Afrika. In deze regio is aids de belangrijkste doodsoorzaak. Meer dan 15 miljoen Afrikaanse kinderen hebben door aids een of beide ouders verloren. De negatieve gevolgen daarvan voor de maatschappij en de economie zijn enorm. HIV/AIDS is een ongeneeslijke ziekte. Preventie en goede voorlichting zijn dus cruciaal. Veelal weet men niet hoe besmetting is te voorkomen en er is geen veilige seks. Dagelijks worden wereldwijd 14.000 nieuwe mensen geïnfecteerd door het hiv-virus. Ook de ziektebehandeling laat nog veel te wensen over. Vele miljoenen mensen ontvangen nog geen behandeling. Een goede behandeling verlengt de levensduur van de slachtoffers en verkleint het aantal zwangere vrouwen die HIV doorgeven aan hun kinderen. Ook op het gebied van malaria en tbc moet nog veel vooruitgang worden geboekt. Jaarlijks sterven 1 miljoen mensen aan malaria, waarvan 90% in Afrika. En 1,7 miljoen mensen sterven jaarlijks aan tuberculose. In het terugdringen van tbc in Azië en Latijns-Amerika is vooruitgang geboekt. De situatie in Sub-Sahara Afrika en Oost-Europa is echter verslechterd. Het aantal nieuwe geïnfecteerden is tussen 1990 en 2004 zelfs verdubbeld. De mate waarin malaria wordt teruggedrongen is moeilijk te bepalen, doordat de aanwezige informatie hierover niet betrouwbaar is. Het verspreiden van muskietennetten, behandeld met insekticiden, is één van de belangrijkste methodes om malaria te voorkomen. Er zijn nieuwe medicijnen ontwikkeld die ook beter beschikbaar zijn. Medicatie is van levensbelang, maar voor de meeste mensen in Afrika onbetaalbaar. Hierdoor sterven onnodig miljoenen mensen. In het eerste artikel over de Millenniumdoelen op 14-12 gaf ik aan hoeveel geld er wereldwijd beschikbaar is als er andere prioriteiten worden gesteld en andere keuzes worden gemaakt.

Onderstaand geef ik een aantal artikelen weer uit de UVRM die een directe relatie hebben met dit Millenniumdoel. Vervolgens geef ik een aantal mogelijke acties aan die we kunnen ondernemen. Haak s.v.p. niet af vanwege het feit dat deze acties wellicht te ver van je bed zijn! Laten we samen komen tot een vertaling van deze problematiek en acties naar hetgeen wij – als individu en in multidisciplinair verband – kunnen doen! Daartoe ontwikkel en organiseer ik de multidisciplinaire werkconferentiecyclus. In de diverse op te richten globaliseringcentra is informatie verkrijgbaar over de mensenrechten en dit Millenniumdoel en worden projecten geïnitieerd en ondersteund. Continue reading De mensenrechten en het zesde Millenniumdoel: Het uitbannen van HIV/AIDS, malaria en andere dodelijke ziekten

Read more

Een ver-van-mijn-bed-show, omdat wij het hier zo goed hebben? Wil je dan medeverantwoordelijk zijn voor het nodeloos lijden van je medemensen en wat wij achterlaten voor volgende generaties? Besef dat in een globaliserende wereld je kinderen en kleinkinderen indringend geconfronteerd worden met de gevolgen van het toenemend aantal weeskinderen, de overbevolking en de ongelijkwaardigheid tussen mannen en vrouwen. Dit aangescherpte Millenniumdoel gaat ook veel verder dan het terugdringen van de moedersterfte. Daar waar moeders sterven ontstaan gebroken, onvolledige gezinnen en wordt er schade toegebracht aan de ontwikkeling van de aanwezige kinderen. Dat zal gezien kunnen worden als de levensopgave van de betrokkenen, maar dat ontneemt ons niet de verantwoordelijkheid om nodeloos leed en nodeloze sterfte te voorkomen.

Het Vijfde millenniumdoel geeft aan dat moedersterfte in 2015 met driekwart gedaald moet zijn. Jaarlijks overlijden meer dan een half miljoen vrouwen aan de gevolgen van hun zwangerschap. Een veelvoud daarvan raakt ernstig gewond of deels gehandicapt tijdens de geboorte van hun kind. Velen sterven aan complicaties tijdens of na de bevalling, zoals bloedingen, infecties en hoge bloeddruk. Met goede medische hulp en kraamzorg kunnen die voorkomen worden. In 2015 dient 90% van alle bevallingen met professionele hulp plaats te vinden. Het aantal deskundig begeleide bevallingen is in Sub-Sahara Afrika en Zuid-Azië niet of nauwelijks toegenomen vergeleken met 1990. In Noord-Afrika, Zuidoost-Azië en Oost-Azië is wel winst geboekt. Om vooruitgang te bereiken, dienen er ter plekke meer doktoren, verpleegkundigen en vroedvrouwen te zijn. Daarnaast moeten vrouwen, indien nodig, op tijd een ziekenhuis kunnen bereiken. De hoge moedersterfte wordt mede veroorzaakt door illegale en gevaarlijke abortussen. Beschikbaarheid van voorbehoedsmiddelen is daarom essentieel. Continue reading De mensenrechten en het vijfde Millenniumdoel: Moedersterfte teruggebracht.

Read more

Er is veel onduidelijkheid over de Mexicaanse griep en of we ons nu wel of niet moeten laten vaccineren. Het is een nieuwe griep met het virus H1N1, die Mexicaanse griep wordt genoemd omdat men denkt dat de griep daar ontstaan is. De Mexicaanse gouverneur zegt dat de griep uit Azië afkomstig is. Maar het gaat niet om de schuldvraag, maar om oorzaken en oplossingen. De structuur van het virus is nog niet geheel bekend en het muteert nog steeds. Dat roept bij burgers en deskundigen de vraag op of vaccins wel helpen. Je weet immers niet geheel wat je bestrijdt en of je dat op de juiste manier doet, als je niet weet waar je tegen strijdt. In 2009 verspreidde het virus zich wereldwijd en vielen er slachtoffers. Van diverse kanten ontving ik een aantal verontrustende artikelen over de gevaren van vaccinatie: De open brief van Karel en Caroline van Huffelen “In de greep van vaccinatie” en het artikel “Vaccineren of niet vaccineren” door Marcel Messing. (http://www.wijwordenwakker.org/intro.asp). Dank daarvoor. Die artikelen geven veel en belangrijke informatie, maar ik kan me niet vinden in de manier waarop stelling wordt genomen. Ik heb behoefte aan meer nuancering en zorgvuldigheid als het gaat om de oordeelsvorming rond personen en organisaties. Met alle respect voor de auteurs roepen hun artikelen bij mij wat dat betreft vraagtekens op. Jammer, want het onderwerp en hun waarschuwingen zijn belangrijk en serieus genoeg.

Tevens is het mijns inziens van belang om dit onderwerp vanuit meerdere kwaliteitsniveaus van leven te belichten en de lezer meer houvast voor een oplossingsrichting te bieden. Daarom geef ik hier mijn visie, voorstellen en ideeën ten behoeve van een oplossingsrichting weer. Voor ieder van ons, als mens en als functionaris – en zeker voor hen die werkzaam zijn in de gezondheidszorg, het onderwijs, het bedrijfsleven en in de politiek – is het van het grootste belang om meer te weten over vaccinatie. Het is immers onze plicht naar ons zelf en naar onze medemens toe om bewust een keuze te maken als het om ons aller gezondheid en welzijn gaat.

In de artikelen worden een aantal zaken genoemd die vragen oproepen en bij velen tot ongerustheid leiden: Eenzijdige informatie, twijfelachtige achtergronden van een aantal farmaceutische bedrijven en hun relatie tot overheidsinstanties, de rol van bepaalde regeringen en gezondheidsorganen, een te korte testperiode, de inhoud van het vaccin en de mogelijke bijwerkingen, propageren van vaccinatie door instanties die belang hebben bij de verkoop ervan, angst voor het bestaan van een (verborgen) machtselite en het speculeren op een mogelijke vaccinatieplicht. Het gaat niet aan, zoals een aantal deskundigen doen, om die ongerustheid af te doen met ‘irrationeel’ gedrag van ‘leken’. Beter en respectvoller is het om vragen zo goed mogelijk te beantwoorden en ongerustheid zoveel mogelijk weg te nemen.

Ik tracht zo duidelijk en beknopt mogelijk te zijn, maar het is een lang artikel. Ik kies er bewust voor het niet te splitsen en diverse aspecten, acties en perspectieven te benoemen, zodat de lezer zich een goed beeld kan vormen. Onderzoek eens met mij wat we willen weten en welke aspecten en nieuwe perspectieven er zijn! En ga zelf eens naar vermogen aan de gang met de genoemde acties. We hebben allemaal invloed, hoe gering wellicht ook. Dit alles met als doel: Dat we o.a. blij zijn met en dankbaar voor de goede vaccins! En we, ook daarin, het kaf van het koren scheiden. Doe er je voordeel mee! Continue reading Wat wij willen weten over vaccinatie?! Meerdere aspecten en nieuwe perspectieven!

Read more