Bewustwordingsmanagement

Op 1 mei 1992 ben ik voor mijzelf begonnen met PYRAMIDE. Ik was werkzaam als afdelingshoofd bij een verzekeringsmaatschappij en toen die verkocht werd nam ik, in overleg met Joke, ontslag. Ik had in deeltijd een psychosociale opleiding gevolgd en begon met een praktijk voor loopbaanbegeleiding, coaching en training en bouwde een praktijk op als psychosociaal therapeut en partner- en relatietherapeut. Door mijn werk als loopbaancoach kreeg ik een outplacementopdracht en ik bleek dat goed te kunnen. Na een succesvolle en mooie opdracht daarin gaf Joke mij eind 2003 een uiterst liefdevol duwtje in de rug en in 2004 schreef en publiceerde ik mijn boek “De mens in de 21e eeuw”. Een journalist schreef een artikel over mijn training “effectief luisteren”, hetgeen leidde tot een telefoontje van de VPRO. Daaruit ontstond het bekend geworden interview met Pim Fortuyn. Mijn kwaliteiten als diepte-interviewer werden ontdekt en ik besloot tot oprichting van UwBiografie. Na het schrijven van mijn boek richtte ik in 2005 de stichting Globaliseringscentrum op en daarmee was de driehoek compleet. Als je nieuwsgierig bent naar waar twintig jaar ontwikkeling en ontplooiing toe kan leiden, neem dan even kennis van mijn profiel. Tenslotte kreeg ik uit verschillende hoeken het advies om meer met mijn pianospel te gaan doen en besloot ik om mijn zielenklanken meer te gaan vertolken. Daarmee is niet alleen de driehoek compleet, maar ook de cirkel rond: Hoofd en hart, hemel en aarde, ontwikkeling en ontplooiing zijn in een continu proces met elkaar verbonden.  Continue reading Twintig jaar PYRAMIDE. Wat heb jij daaraan?

Read more

Geachte leden van het Kabinet en leden van de Tweede Kamer

Vrijdag 20 April schreef ik de volgende weblog: De burger huilt: “Open brief van het Nederlandse volk” aan de onderhandelaars in het #Catshuis http://wp.me/g2BH .

Ik twitterde die ook via @IkVerbind. Nog geen vijf minuten later werd ik door het TV-programma Nieuwsuur gevraagd voor een interview, dat diezelfde avond werd uitgezonden. Inmiddels hebben ruim 1100 mensen de brief gelezen en mocht ik er via diverse kanalen vele positieve reacties op ontvangen. Ik verzoek u er, voordat u verder leest, kennis van te nemen, zodat u dit vervolg goed begrijpt. Zaterdagmiddag mochten wij allemaal vernemen dat de onderhandelingen in het Catshuis mislukt waren. Evenals mijn eerste brief is dit een welgemeende oproep, die naar ik hoop door zeer velen wordt onderschreven en aangevuld. In aanvulling op hetgeen ik in de vorige brief heb aangegeven verzoek ik u, mede namens hen die deze brief  onderschrijven, in uw beraadslagingen ernstig rekening te houden met het volgende:

  1. Wij zijn ervan overtuigd dat de heren Rutte, Verhagen en Wilders de oprechte wil hadden om, indachtig alle onderlinge verschillen, tot een acceptabel resultaat te komen. Het mislukken ervan is hun gemeenschappelijke verantwoordelijkheid. Wij kunnen ons teleurstelling en boosheid bij elk der onderhandelaars voorstellen, maar wij willen dat het afgelopen is met het elkaar de zwarte piet toespelen. Wij willen ook niet getrakteerd worden op verkiezingsretoriek, maar verwachten van alle drie de onderhandelaars dat zij hun persoonlijke verantwoordelijkheid nemen voor het mislukken ervan.
  1. Nederland heeft zich altijd sterk gemaakt voor een krachtig Europa. We hebben daarin een respectabele reputatie opgebouwd, die ons zelf ook geen windeieren heeft gelegd. Ten aanzien van de 3%-norm staat Nederland bekend als een groot voorvechter daarvan. Het gaat niet aan om met de vinger naar andere landen te wijzen en zelf vervolgens gemaakte afspraken niet na te komen. Wij willen dat u de in de afgelopen tijd opgelopen imagoschade in Europa zo spoedig mogelijk herstelt, door alle in het verleden gemaakte afspraken op fatsoenlijke wijze na te komen.
  1. Wij zijn er ons van bewust dat er bezuinigd moet worden, maar wij willen dat dit op een verantwoordelijke en evenwichtige wijze gebeurt. Wereldwijd is het nog steeds zo dat de rijken veel meer worden ontzien dan de middengroepen en de armen. Dat geldt ook voor Nederland. Wij willen dat u er het voortouw in neemt dat dit verandert. De huidige crisis vraagt om een maatschappelijk zo breed mogelijke stimulering en draagkracht en om een extra offer van hen die dat het beste kunnen dragen en het meest geprofiteerd hebben van de welvaart in de afgelopen decennia. Wij verzoeken u hen dat te vragen en van hen te verlangen.
  1. Wij willen dat het afgelopen is met het links en rechts denken. Houd op met deze schijnpolarisatie en dit quasi-onderscheidende profileren en afzetten tegen elkaar. Wij willen dat u in deze crisistijd het partijpolitieke belang direct terzijde schuift en het landsbelang voorop stelt. De partij die nu gaat voor diens eigenbelang en meent haar kiezers op die wijze voor zich te kunnen winnen, zal merken dat zij stemmen gaat verliezen. De beste en enig juiste partijprofilering is aan te tonen dat nu het landsbelang voorop wordt gesteld. Wij willen door geen enkele politicus meer getrakteerd worden op partijretoriek en zich afzetten tegen anderen. Wij willen uitsluitend daadkracht in het algemeen landbelang. In het belang van elke burger!
  1. Wij willen dat u gezamenlijk uw waarden en normen ten aanzien van welvaart herziet en meer respect heeft voor natuur en welzijn en zich meer bewust bent van onze plicht een duurzame en humane toekomst te realiseren voor de huidige en komende generaties en daar naar handelt.
  1. Wij willen dat u direct het schenden van mensenrechten in Nederland van kinderen en volwassenen ongedaan maakt. Wij leven in een van de rijkste landen ter wereld, dankzij onze open samenleving. Wij Nederlanders willen onze beschaving tonen en onze verantwoordelijkheid nemen voor de consequenties van de bureaucratie die wij hier zelf tot stand hebben gebracht. Wij stoppen ermee om asielzoekers die hier al jarenlang verblijven nog langer in onzekerheid te laten. Geef ze de zekerheid dat ze hier kunnen blijven en zich kunnen ontwikkelen. Boter van het hoofd en streep eronder! Stop met ingewikkeld doen en angst voor gezichtsverlies enz.

Bovenstaande lijst is zeker niet volledig en wij zijn er ons van bewust dat dit een complete omslag vergt in uw denken en politieke handelen. Wijdt zo spoedig mogelijk een partijoverleg, een kabinetsberaad en een kamerdebat aan deze en voorgaande brief. En ga voor nieuwe politiek in het landsbelang: Laten we de handen ineen slaan en nu een brug bouwen tussen de burger en de politiek. Samen de lasten dragen van de crises die we zelf veroorzaakt hebben.

Wij hebben respect voor uw inzet en goede bedoelingen en voor uw partijpolitieke overtuigingen, maar doen hierbij een dringende oproep ze nu terzijde te schuiven. Wellicht ziet u dat niet direct zo, maar dat is ook in uw partijbelang. Ga gezamenlijk, kamerbreed, in overleg en toon uw gemeenschappelijke daadkracht – en politieke professionaliteit – door eendrachtig naar die oplossingen te zoeken, die in belang zijn van Nederland en Europa. Daarmee toont u ons en uzelf aan de wereld en zijn we weer het Nederland zoals we herinnerd willen worden. Alleen en als partij kunnen we de wereld niet veranderen. Op basis van ieders persoonlijke en ons gezamenlijke Noblesse Oblige kunnen we dat samen wel!

Wij wensen u moed, wijsheid, waarheidszin en zuiverheid toe. En vergeet u niet, in alle moeilijkheden die we het hoofd moeten bieden, te genieten van de schoonheid van uw vak en ……. dat onze waardering groot zal zijn.

Met vriendelijke groeten en hoogachting,

Jhr Bert-Jan Peter van der Mieden.

P.S. Beste lezers: Verspreid s.v.p. deze brief via uw netwerk, internet en de diverse sociale media en geef s.v.p. uw reactie erop. Verandering tot stand brengen kan! Samen maken we het verschil en staan we sterk.

 

Read more

Geachte heer Rutte, heer Verhagen en heer Wilders,

Bij deze willen wij u kenbaar maken dat we wel verontwaardigd zijn over een aantal zaken en met name de manier waarop een en ander gaat, maar tevens dat onze boosheid is omgeslagen in verdriet. We erkennen onze kwetsbaarheid en wij bieden u hierbij onze tranen aan. De tranen van zo’n zeventien miljoen Nederlanders. Vanaf vandaag kunt u zich het IJsselmeer voorstellen als het Tranenmeer. Het IJsselmeer was eens het symbool van het vernuft, de kennis en kunde en de doenersmentaliteit van het Nederlandse volk, dat met alle respect voor de natuur en bewust van onze afhankelijkheid daarvan, het water bedwong. Een volk dat trots op zichzelf kon zijn. Een natie die zich kenmerkte door diversiteit in rassen, culturen en levensbeschouwingen, door creativiteit, inventiviteit en dat een inspirerend en stimulerend voorbeeld was voor Europa en de rest van de wereld.

Geachte heren onderhandelaars, met al het goede dat u voor ons doet – want wij willen het kind niet met het badwater weggooien en wij hebben weldegelijk ook oog voor uw goede intenties en het goede dat u tot stand wilt brengen – bieden wij u nu onze tranen aan. U zult begrijpen dat de lijst van onderwerpen die de verontwaardiging en het verdriet betreft van ca. zeventien miljoen Nederlanders te lang en te gevarieerd zou zijn, maar namens hen geef ik u een grootste gemene deler:

Kenmerkend van een dergelijke opsomming is dat noodgedwongen de nuancering ontbreekt. Maar tranen zijn tranen en een tranenmeer is een tranenmeer. Na vandaag zult u dat Tranenmeer nooit meer kunnen vergeten. Wij bieden u deze brief aan in de hoop dat u de inhoud daarvan alsnog meeneemt in uw onderhandelingen en in de Kamerdebatten daarover.

01.  Wij bieden u onze tranen aan vanwege uw respectloze natuurbeleid, waarbij u deze en toekomstige generaties opzadelt met de consequenties van uw onevenwichtige beleid

02.  Wij bieden u onze tranen aan vanwege het persisteren in het rijker maken van de rijken en het armer doen worden van de armen en vanwege de voedselbanken in een van de rijkste landen ter wereld

03.  Wij bieden u onze tranen aan omdat u de economische belangen van een kleine groep mensen op de korte termijn behartigt en daarbij de weldenkende burgers, ondernemers en bestuurders, die oog hebben voor het lange termijn belang, negeert

04.  Wij bieden u onze tranen aan omdat wij een volk willen zijn dat open staat voor andere culturen en levensbeschouwingen en niet wil handelen vanuit angst, domheid en onverdraagzaamheid

05.  Wij bieden u onze tranen aan vanwege de kinderen en volwassenen die we jaren geleden hebben toegelaten in ons land en waarvan u de mensenrechten door bureaucratisch wanbeleid jarenlang heeft geschonden en schendt

06.  Wij bieden u tenslotte onze tranen aan omdat wij kansen, mogelijkheden en perspectieven zien in een multiculturele samenleving, waarin wij ons veilig voelen op basis van vertrouwen, liefde en waarheid

Begrijpt u ons goed. Wij leggen de schuld niet alleen bij u neer. Wij richten ons tot u, omdat u ons vertegenwoordigt en u als politicus in onze dienst staat en een grote verantwoordelijkheid op uw schouders heeft geladen. Daar hebben we ook waardering en respect voor. Wij erkennen ook onze eigen schuld. Wij hebben zelf deze samenleving gemaakt en in stand gehouden. We zijn allemaal medeverantwoordelijk. Maar we willen het anders. We leggen ons harnas af en laten onze kwetsbaarheid zien.

Maar we willen onze tranen ook vergezeld laten gaan met een welgemeende waarschuwing: Denkt u niet dat wij door onze kwetsbaarheid zielig zijn en dat ons Tranenmeer een teken is van onze machteloosheid en dat u deze open brief en oproep kunt negeren. Maakt u niet de fout dat u denkt dat u de macht heeft. Dat lijkt maar zo. Wij, burgers van Nederland, zijn ons er namelijk heel goed van bewust dat wij onze tranen niet voor niets verzameld hebben. Wij zetten die om in energie. Een tomeloze energie die ons volk al eeuwenlang kenmerkt. Wij zullen onze menselijke energie mobiliseren en datgene dat u te gronde richt weer opbouwen. Wij roepen u op om uw gezonde verstand, uw liefde, uw idealen, uw professionaliteit, uw Zijn te laten prevaleren boven uw oneigenlijke machtswil en uw schijn. En te luisteren naar onze stem. Anders zult u die verliezen.

Laten we alsnog de handen ineen slaan. Luistert u naar wat anderen van uw beleid vinden. Luistert u eens naar het volk. Ga eens bij u Zelf te rade hoe u herinnerd wilt worden. Laten we samen de nuancering opzoeken en voor Vertrouwen, Liefde, Schoonheid, Waarheid en Zuiverheid gaan. Samen kunnen we van een Tranenmeer weer een nieuw duurzaam “Deltawerk” maken. Gebouwd door wereldburgers, die weer over hun grenzen heen kijken en gaan voor welvaart en welzijn voor eenieder en denken aan de toekomst van deze en toekomstige generaties. Door co-creatie, tot stand gekomen door multidisciplinaire samenwerking, verkrijgen we het benodigde optimale draagvlak voor een samenleving waarin we de mensenrechten en millenniumdoelen eerbiedigen en realiseren. Ten voordele van ons allen en onze (klein)kinderen.

Jhr. Bert-Jan Peter van der Mieden.

P.S. Ik onderteken bewust op deze wijze. Om u te herinneren aan het Noblesse Oblige. Wij zijn allemaal van innerlijke adel en die adeldom verplicht. Teken straks een akkoord in de Ridderzaal! Laten we allemaal ridders zijn die gaan voor een duurzame, humane samenleving. Niet in een sprookje of een verhaal, maar in deze werkelijkheid.

Vanavond, op 20 April, ben ik te zien in Nieuwsuur om 22.00 uur, op Ned. 2, naar aanleiding van deze open brief !

Read more

Anouk
Mag ik je even voorstellen? Dit is Anouk Marjolein van der Mieden, geboren op 17 februari 2012. De jongste dochter van Rick, onze oudste zoon, en Daniëlle en het zusje van Laura. Ze woog 4400 gram bij haar geboorte en weegt nu 5400 gram. Dat is een kilo erbij in 6,5 week en dat schijnt keurig te zijn! Toch wel om even te laten zien hè op je weblog!

Maar kun jij je nog herinneren dat je zo was als kleine Anouk? Ben jij dat in dat mandje? Kun jij je nog herinneren dat je zo gelukkig en tevreden in deze wereld aanwezig was? Of heb jij, net als ik, geen enkele herinnering daaraan? Ik kan me, zoals zovele kinderen, geen enkel vreugdevol moment herinneren als jong kind. Maar niet iedereen wordt ook in zo’n liefdevol en veilig gezin geboren als Anouk. Bij mij kwamen die vreugdevolle momenten pas veel later. Wellicht bij jou ook.

In mijn werk vraag ik het wel aan mijn cliënten:”Ga eens terug naar toen je een jaar of vijf was. Naar het vreugdevolle, onbevangen kind.” Bij mij zou die vraag dus niet gewerkt hebben en dat geldt voor vele mensen. Maar, zo merkte ik bij mezelf en bij anderen in mijn praktijk, we kunnen ons wel een voorstelling maken van onszelf als het vreugdekind en dus blijkt de vraag toch altijd te werken. Want ergens diep in onszelf ligt het weten omtrent wie we in wezen Zijn!

Dus kijk eens goed naar deze foto en denk je eens in dat jij dat bent. Dan kom je weer Thuis, in die Zijnstoestand waar Liefde, Schoonheid, Vrede en Vreugde is. En realiseer je dan dat die werkelijkheid, die hemel, dé Realiteit is. Die wereld is niet de droom, een Vergangene Welt, maar deze wereld is de droom. Dat hemelkind is niet “de verlorene”, nee………… wij zijn ons Zelf “kwijtgeraakt”.

En dan zie je daar weer Anouk. Dappere Anouk, die – net zoals wij – ervoor koos om in te dalen in deze wereld. Een wereld waar dagelijks wereldwijd de meest basale mensen- en kinderrechten worden geschonden en we, in de 21e eeuw levende, ons moeten schamen over de Millenniumdoelen. Daar ligt ze dan, veilig en tevreden in haar mandje. Nu nog in de geborgenheid van een liefdevol gezin.

Straks stapt ze zelfstandig de wereld in en gaat ze het verschil maken! Dan herinnert ze zich Zelf en herinnert ze zich uit het Zijnde weer de Zuiverheid, Kracht en Liefde en de Schoonheid. En ontdekt ze weer de Waarheid en de Wijsheid. Haar eigen Wijsheid. Hopelijk behoudt ze het Vertrouwen en anders herstelt ze het, en ze zal het zeker verdiepen. Dat wens ik, wensen wij, haar in ieder geval toe.

Maar wij zijn nu volwassen en wij kunnen, net zoals Anouk, ook het verschil maken en ons het bovenstaande herinneren. Onze, inmiddels opgedane, wereldwijsheid met bovengenoemde waarden voeden en gaan voor die betere, duurzame en humanere wereld. Laten we ons Zelf herinneren en ons inzetten daarvoor. En laten we elkaar herinneren aan het wonder van het Leven en aan onszelf als Levenswonder. En zeg dan met mij: “Bedankt Anouk! Welkom hier en samen gaan we het verschil maken!”

 

 

 

Read more

In de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens gaan de artikelen 22, 23 en 24 over ontwikkeling en ontplooiing: We hebben allemaal recht op maatschappelijke zekerheid en economische, sociale en culturele rechten, die onmisbaar zijn voor menswaardige ontwikkeling en ontplooiing. Door nationale inspanning en internationale samenwerking worden die mensenrechten gerealiseerd als het goed is. Iedereen heeft recht op arbeid, vrije beroepskeuze, rechtmatige en gunstige arbeidsvoorwaarden, bescherming tegen werkloosheid en gelijk loon voor gelijke arbeid. Wie arbeid verricht heeft recht op een rechtvaardige, gunstige beloning ter verzekering van een menswaardig bestaan. Indien nodig aangevuld met sociale bescherming. We mogen allemaal een vakvereniging oprichten of ons daarbij aansluiten. Ieder mens heeft recht op rust en vrije tijd, beperkte arbeidstijd en vakantie met behoud van loon. Continue reading Wat zijn de voorwaarden voor optimale ontwikkeling en ontplooiing?

Read more

In het eerste artikel beschreef ik de ingeving die ik kreeg toen ik een jaar of twintig was en hoe dit uiteindelijk in 2005 leidde tot oprichting van de Stichting Globaliseringscentrum. In het tweede artikel schetste ik het belang aan van duurzaamheid, innovatie en maatschappelijk verantwoord ondernemen en organiseren. En gaf ik aan waar de Stichting Globaliseringscentrum onderscheidend en aanvullend wil zijn in het bijdragen aan realisatie van de mensenrechten en de millenniumdoelen. In het derde artikel gaf ik aan dat we de huidige wereldproblemen niet meer geïsoleerd kunnen aanpakken en oplossen. De bewustwordingspsychologie, het daarop gebaseerde bewustwordingsmanagement, vertrouwensmanagement en het Ennisme; de Filosofie van de Verbinding bieden daartoe nieuwe perspectieven. In dit artikel geef ik de visie, missie en doelstellingen weer van de Stichting Globaliseringscentrum. Continue reading Ik Verbind. U ook? Deel 4. Missie, visie en doelstellingen.

Read more

In het eerste artikel beschreef ik de ingeving die ik kreeg toen ik een jaar of twintig was en hoe dit uiteindelijk in 2005 leidde tot oprichting van de Stichting Globaliseringscentrum. In het tweede artikel schetste ik het belang aan van duurzaamheid, innovatie en maatschappelijk verantwoord ondernemen en organiseren. En gaf ik aan waar de Stichting Globaliseringscentrum onderscheidend en aanvullend wil zijn in het bijdragen aan realisatie van de mensenrechten en de millenniumdoelen. In dit artikel geef ik aan op basis waarvan wij de wereldproblemen kunnen aanpakken. Continue reading Ik Verbind! U ook? Deel 3: Uitgangspunten voor realistische idealisten

Read more

In deze serie van vijf artikelen wil ik een aanzet geven tot een handleiding voor het realiseren van duurzaamheid in organisaties. In het eerste artikel schetste ik de situatie waarin wij ons nu bevinden. In het tweede een aantal uitgangspunten en de richting naar een gemeenschappelijke visie. In het derde gaf ik aan wat het genoemde Ennisme inhoudt. In het vierde artikel schetste ik de perspectieven die ontwikkelingssamenwerking organisaties kan bieden. In dit vijfde artikel schets ik de noodzaak en voordelen van multidisciplinaire samenwerking. Ook nu plaats ik daarbij een en ander weer in een zeer breed perspectief en zult u zich wellicht weer afvragen wat je daar als organisatie mee kunt. Diverse zaken uit dit artikel zijn rechtstreeks vertaalbaar naar de eigen organisatie. Omdat te vergemakkelijken stel ik een aantal vragen aan het eind van elk artikel, die u kunt beantwoorden. Continue reading Handleiding duurzaamheid voor organisaties, deel 5: Multidisciplinair samenwerken.

Read more

In deze serie van vijf artikelen wil ik een aanzet geven tot een handleiding voor het realiseren van duurzaamheid in organisaties. In het eerste artikel schetste ik de situatie waarin wij ons nu bevinden. In het tweede een aantal uitgangspunten en de richting naar een gemeenschappelijke visie. In het derde artikel gaf ik aan wat het genoemde Ennisme inhoudt. In dit vierde artikel schets ik de perspectieven die ontwikkelingssamenwerking organisaties kan bieden. Ook nu plaats ik daarbij een en ander weer in een zeer breed perspectief en zult u zich wellicht weer afvragen wat je daar als organisatie mee kunt. Diverse zaken uit dit artikel zijn rechtstreeks vertaalbaar naar de eigen organisatie. Omdat te vergemakkelijken stel ik een aantal vragen aan het eind van elk artikel, die u kunt beantwoorden.

Wederzijdse ontwikkelingshulp en ontplooiing

In hun individuele bewustwordingsproces herkennen mensen vaak een spiraalachtige werking.”Het kwartje valt steeds dieper”. Er is sprake van een cyclisch proces. Het bewustzijn verdiept en verbreedt zich. We maken als mens ontwikkelings- en ontplooiingsfasen mee. In collectieve zin zien we dit ook bij organisaties en culturen en volkeren. Het Ennisme gaat er van uit dat we allemaal, door het unieke van de diverse processen, in elke fase telkens opnieuw en voortdurend van elkaar kunnen leren. Dit impliceert een totaal nieuwe visie op ontwikkelingssamenwerking. In het rijke, moderne en zeer sterk technologisch ontwikkelde Westen kunnen wij heel veel leren van bijvoorbeeld een primitieve samenleving, die in andere opzichten verder en/of oorspronkelijker kan zijn dan wij. Het is volstrekt nieuw er vanuit te gaan dat wij elkaar gaan ontwikkelen en ontplooien op basis van gelijkwaardigheid en wederzijds respect. Het delen van inzichten, kennis, ervaringen, waarden, normen en visie is absolute voorwaarde om tot gemeenschappelijke, duurzame oplossingen te komen. Vandaar mijn initiatief om te komen tot globaliseringcentra.

Naar een andere maatschappij

Iedere (wereld)burger heeft recht op goede huisvesting, gezondheidszorg en gebruik van gas, licht, water en elektriciteit e.d. In de afgelopen decennia heeft de overheid gekozen voor privatisering en marktwerking. Die is te ver doorgeschoten, waardoor er door bepaalde commerciële partijen geprofiteerd wordt van die voorzieningen ten koste van burgers. De macht van de markt en van een aantal multinationals is buitenproportioneel en verwerpelijk. Door angst en wantrouwen is de bureaucratie, regelgeving en controle volkomen doorgeslagen. Herstel van evenwicht in centralisatie en decentralisatie en van overheidsaansturing met respect voor het individu, is noodzakelijk. Alsmede evenwicht in en samengaan van uniformiteit en diversiteit en van persoonlijke en collectieve doelstellingen. Het is de hoogste tijd om afscheid te nemen van de kwalijke aspecten van het postmodernisme en te komen tot een maatschappij, gebaseerd op het Ennisme, die leidt tot welzijn en welvaart voor eenieder. Van buiten de weg naar binnen en dan van binnenuit de weg naar buiten. Leidend tot een bewuste eenheid in verscheidenheid, met wederzijds respect voor individuele en collectieve waarden, normen, voelen, denken en beleven. De communicatiemogelijkheden zijn enorm toegenomen. Dat biedt enerzijds nieuwe perspectieven en mogelijkheden. De complexiteit van de samenleving maakt het verkrijgen van een juist beeld van de werkelijkheid, het effectief communiceren daarover en het komen tot optimale besluitvorming echter ook moeilijker. Het belang van echt luisteren naar elkaar en naar onze omgeving wordt dus steeds belangrijker.

Het postmodernisme, met o.a. terrorisme en de economische en ecologische crisis als uitwassen daarvan, gaat aan zichzelf ten onder. De wereld wordt onbestuurbaar en men wordt individueel en collectief te kwetsbaar. Het is geen utopie maar een uitdaging om culturen in een wederzijdse win-win-situatie met elkaar te verbinden. In plaats van dat cultuurverschillen leiden tot ecologische, economische en levensbeschouwelijke conflicten en oorlogen. Het Ennisme en een multidisciplinaire aanpak bevorderen en stimuleren de noodzakelijke  individuele en collectieve gedragsverandering.

Milieubeleid dient niet alleen vanuit een technologische invalshoek te worden bepaald, maar ook vanuit een sociale, relationele en spirituele benadering. We moeten de milieuproblemen niet verplaatsen en niet meer kiezen voor schijnoplossingen en symptoombestrijding, maar ze daadwerkelijk oplossen. Herstel van evenwicht leidt tot herstel en behoud van het milieu en een leefbare samenleving, ook voor volgende generaties. De wereldbevolking zal doorgroeien naar 9 tot 12 miljard bewoners. Emancipatie, verbetering en versterking van de positie van de vrouw is absolute voorwaarde om de Millenniumdoelen te realiseren. Een andere visie op de werkelijkheid en op relaties kan de bevolkingsgroei doen afnemen. Een menswaardig en verantwoord bevolkingsbeleid helpt arme landen tot economische bloei te komen. Gezondheid, onderwijs en realisatie van alle mensenrechten en millenniumdoelen zijn de belangrijkste bouwstenen van het fundament waarop we tot een betere en duurzame wereld kunnen komen. Voorzien in de basisbehoeften van de mens biedt ruimte tot zelfontplooiing en creativiteit. Realisatie van mensenrechten en millenniumdoelen is dus een voorwaarde voor optimale zelfkennis. En zelfkennis is voorwaarde tot realisatie van waarachtige globalisering. Het is de plicht van hen en van ons die in voldoende welvaart leven, om tot optimale zelfkennis en mensenkennis te komen.

Vragen die u, in aansluiting op de vragen in de eerste drie artikelen, naar aanleiding van het bovenstaande kunt beantwoorden:

11. Welke inzichten, kennis, ervaringen, waarden, normen en visie wilt u en/of uw organisatie delen om te komen tot gemeenschappelijke, duurzame oplossingen?
12. Wat gaat u doen ter vermindering en/of opheffing van angst, wantrouwen, bureaucratie, regelgeving en controle in uw organisatie?
13. Wat gaat u doen om het in- en extern luisteren in uw organisatie te verbeteren?
14. Welke bijdrage levert uw organisatie aan gezondheid, onderwijs en realisatie van alle mensenrechten en millenniumdoelen? Wat gaat uw organisatie doen?

Read more

In deze serie van vijf artikelen wil ik een aanzet geven tot een handleiding voor het realiseren van duurzaamheid in organisaties. In het eerste artikel schetste ik de situatie waarin wij ons nu bevinden. In het tweede een aantal uitgangspunten en de richting naar een gemeenschappelijke visie. In dit derde artikel geef ik aan wat het genoemde Ennisme inhoudt. Ook nu plaats ik daarbij een en ander weer in een zeer breed perspectief en zult u zich wellicht weer afvragen wat je daar als organisatie mee kunt. Diverse zaken uit dit artikel zijn rechtstreeks vertaalbaar naar de eigen organisatie. Omdat te vergemakkelijken stel ik een aantal vragen aan het eind van elk artikel, die u kunt beantwoorden. Continue reading Handleiding duurzaamheid voor organisaties, deel 3.

Read more