I Have a dream

Er komt een dag dat embryo’s uitgroeien tot mensen die hun gedrag en beslissingen niet laten bepalen door hun voortdurende angst voor gezichtsverlies. De mensen laten hun ware Gezicht zien en niet alleen hun ogen, maar ook hun mond, oren, handen en voeten zijn de vertolkers van hun ziel. De mensen slapen niet meer als ze wakker zijn en zijn vierentwintig uur wakkere mensen.

2 Comments, RSS

  1. karen fidder 8 June, 2008 @ 10:01

    Deze droom deel ik met je!
    Maar… dromen, is dat hopen op of geloven in..?

    Karen

  2. Bert-Jan van der Mieden 9 June, 2008 @ 08:28

    Beste Karen,

    Bedankt voor je reactie. Hopen is het wensen en verwachten dat er iets goeds gebeurt in de toekomst. Daar kunnen we onzeker over zijn en we kunnen erop vertrouwen.
    Geloven is ergens van overtuigd zijn of vast op vertrouwen. Maar ook daar zit vaak onzekerheid en twijfel bij. De sterkste vorm van geloven is weten. Hopen, geloven en weten zijn dan in sterkte oplopende gradaties. Ik geloof dat mijn “dream” in oorsprong de toestand is waarin de mens geschapen is en ik hoop dat ik die dag hier nog mag meemaken. Ik geloof wel dat we die dag eens gaan beleven, maar ik ken het scheppingsscenario niet, dus weet niet wanneer. We kunnen er in deze begoocheling levend wel naar streven en zelf ons best voor doen. Dromen zijn geen bedrog maar een onderdeel, een aspect van de werkelijkheid.

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*